Öyle bir kuyidayimki

Öyle bir yerdeyim ki anlatılmaz...düşünmekten cozum bulamamaktan çabalamaktan yoruldum...kendime zarar veriyorum biliyorum iki çocuk var bakmam gereken bakacak kimse yok bir kuyidayim ne kadar çabaladım çıkamıyorum bir çok yol denedim qma çok yoruldum tıkandım sadece yazmak istedim çok bunaldım bir yol bulamıyorum düze çıkamıyorum tikandim...kuyudayim...bir cikisim yok sıkıştım kafamın içinde basınç olustuyorum stresten kaburgalarımın sıkışıyor bu derecedeyim...kafamı dagitamiyorum çıkışta bulamiyorum

stres mı vesvese mı kaygı mı bır kaç seyın arasında sıkısmak mı mecburiyet mı bilmiyorum malesef dualarım kabul olmuo ben hiç kalp kırpmadım insan uzmedım hak yemedim ma çok zor bir imtihandayım bır yoldayım her tarafta dikenli teller sanki bitmiyor geçmiyor..