Kınamak ve tövbe etmek
 

Selamün aleyküm. Hadis-i şerifte kınadığınız başınıza gelir diyor. İnsanız ister istemez kınadığımız insanlar olabilir bu kınadığımız şeylerin başımıza gelmemesi için tevbe etmek yeterli olur mu? Yoksa tevbe bile etsek insanın başına gelir mi o kınanan şey?

bahsi gecen hadis zayif hadistir,
hesabin zamanini Allah bilir, kimi gunahin yada sevabın cezasi yada mukafati bu dunyadada olabilir fakat ağırlık olarak hesap günundedir
yasattigini yasamadan ölen milyonlarca kişi var...

Cevap verdiğiniz için teşekkür ederim. Bu hadis zayıf olsa bile gerçekten kınadığım zaman başıma geldiğini bizzat gördüm ve bu olay sadece benim başıma gelmemiştir diye düşünüyorum çoğu insan kınadıığı şeyi yaşamıştır. bende acaba tevbe etsem yinede başıma gelir mi diye buraya sordum.

bu olaya o kadar çok şahit oldumki çevremde yüzde oran olarak veremem ama çogunlugunda kınadıgın başına geliyor yani insanların durumunu bilmeden sıkıntısı tasasını içinde bulundugunu bilmeden onların hakkında bir şeyler söylerken dikkat edelim karşındaki insan degilde Sahibi gücenirse ozaman sıkıntı büyük Allah sevdigi kuluna karşı çok nazar eder o yüzden karşınzıdaki insanın manevi degeri nedir Allah katında bilmiyoruz söyledigimiz bir kelime bir söz sonradan sıkıntıya sokabilir o yüzden insanlar hakkında dedikodu gıybet kınama bu tarz şeylerden uzak kalalım tabi töbe et her an töbede olmalı zaten insan sürekli istigfar etmeli çünkü her tarafımız günahlardan bir okyanus olmuş bogulmamaya çalışıyoruz

tövbeden zarar gelmez kınadığınız şey için tövbe edebilirsiniz

Evet bende çok şahit oldum. Allah bizleri korusun.

Aleyküsm selam. Evet çok yanlış bir hal sonuçta o şahsın geçtiği yolları bilmiyoruz.

Elbette öyle tevbeden zarar gelmez. Başa gelecekse bile çok hafif olur belki

‘’Kim kardeşini bir günahla ayıplarsa o da bu günahı işlemeden ölmez.’’ Tirmizi’ye göre bu hadis garibdir. İsnadı muttasıl değildir. Halid b. Ma’dan, Muaz b. Cebel’den hadis işitmemiştir. Elbani ise hadisin mevzu olduğu görüşündedir. (Zaifu Süneni’t-Tirmizi, ha.no.449; Zaifu’l-Cami’i’s-Sağir, hd. No. 5710) Yine Tirmizi’nin naklettiği bir hadiste şöyle buyuruluyor: ‘’Kardeşini günahından dolayı ayıplayıp sevinme! Bakarsın Allah ona merhamet eder de seni belaya uğratır’’ (Sıfatu’l-kıyame 54) Tirmizi hadisin hasen-garip olduğunu belirtir. Ona göre Mekhul, Vasile b. Eska’dan hadis işitmiştir, ama işitmediğini söyleyenler de vardır.
İbnu’l-Kayyım bu meseleyi, Medaricu’s-salikin adlı eserinin birinci cildinin 330. Sayfasında ele almış ve şu değerlendirmeleri yapmıştır: İmam Ahmed bu hadisi ‘’tevbe ettiği bir günahtan dolayı ayıplarsa…’’ şeklinde yorumlamıştır. Yine bu ayıplamanın altında, ayıplanan kişiyle bir tür alay ve günahını ifşa vardır. Diğer bir ihtimal de şudur: Günahından dolayı kardeşini ayıplaman daha büyük bir günah, onun isyanından daha şiddetli bir isyandır. Çünkü bu günah itaat ve ibadete, nefsi hesaba çekmeye vesile olabilir. Din kardeşin bu günahtan dönmüş ve belki de işlediği günahından dolayı kahr olmaktadır. Bu günahın onda meydana getirdiği boyun eğiş ve zillet nefsini azarlama benlik davasından kibir ve ucubden kurtulmaya çalışma, Allah’ın huzurunda boynu bükük başı eğik kalbi kırık olarak durması, senin itaatının çokluğundan, hazırladığın ibadetlerden ve bunu Allah’a ve mahlukuna minnet saymandan daha hayırlıdır.

Cevap verdiğiniz için teşekkürler. Başkasını kınsmak yerine kendimize bakmalıyız.