Gurbenc Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 616149)

Bazen uzaklaşmak,geçmiş ile bağını koparmak yeni yerler yeni insanlarla tanışmak varsa öyle bir ihtimal bir süre uzaklaş iyi gelir
Allah yardımcın olsun inşallah

birumut77 Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 616369)

Ben de gruba ilk defa yazıyorum. Senin anlıyorum kardeşim yaşadıklarını yaşadım. Evliyim sadece kendi ailem arafından değil beyimin ailesindende yüzüm gülmedi . ilk başlarda ağladım Rabbime yakardım. Senin gibi suskunluklar yaşadım. 50 ye yaklaşık bir yaşım var neden bilmiyorum ama artık susmayı bıraktım. Çünkü bazı insanlara yaptıklarını anlatmak ihtiyacı hissettim .Ama Şimdi sorunum susamamak. Benimle sanki biri oynuyor.ÇTuhaf bir şekilde patlamalar yaşıyorum. Sonrada bunu ben nasıl yaptım bu ben olamam diyorum ve tevbe ediyorum.Çok susmakta iyi değil kendini patlatma seviyesine gelmeden ufak ufak anlatman faydalı diye düşünüyorum. Allah yardımcımız olsun. @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

ferhat123 Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 616387)

Cok susmanin da maalesef böyle bi bedeli var.
İleriki yaşlarda dahada hissedeceksiniz. Çevremdeki birincil yakınlarimdan biliyorum.Gecmışteki acıların haksızlıklarin telafisi olmayınca her insan gibi kontrol dişı istemsiz patlamalar yaşamanız normal.
Her seferinde bi daha o konu hakkinda agzimi acmicam dersiniz ama acildiginda en büyuk tepki yine sizden gelir. Bu insanin dogasinda olan bi mekanizma. O gunler geri asla gelmicek gelecek te bundan daha iyi olmayacak gecmisle ugrasirken bugünü kaciriyorsunuz aslinda. Tuhaf hissedebilirsnz ama psikolojik destek almanizin size inanilmaz bi faydası olacak. Hic bir şeyin gerçek tamiri olmaz hic bir seyi unutmaniz mümkün değil ama biraz unutmak size iyi gelecektir

Elif Su Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 615934)

Ruhen bu dünyaya ait değilmişim baska bir boyuttan gelmişim gibiyim uzun zamandır.Çevrem,ailem bildiğim tanıdığım insanlar degil sanki.Dilim lal olmuş,beni kıranlara karsı hayalkırıklıklarımı gizleyerek susuyorum hep cevap veremiyorum kendimi savunmuyorum.Birşeyler görmüyorum ama birseylerin oyuncağı olup nasil kullanıp kalplerine kötülük dolduruldugunu tüm kalbimle anliyorum.Etrafim sanki musallatlarla cevrili.Beni sadece sıkıp üzüyorlar ama bana kötü birşey soyletip yaptıramıyorlar.Bu sefer karsimdakilere bulasiyorlar bana karsi bugz,ofke ,tahammulsuzlük,akliniza ne gelirse.En yakinlarim dahi varligimi kisiligimi degersiz görüyor.Ben gıybetten,merhametsizlikten,faizden,ALLAH (C.C) yasakladigi herseyden nefret ediyorum.Bu ozellklerim en sevdiklerimin,en yakinlarimin hakaret,küçümseme sözleriyle beni dışlamalarina sebep oluyor.Misal babam Kuran okuyor evde,afedersiniz boxerla uyariyorum yumusak sevecenlikle günah diye,annem diyor ki evin icinde kim görüyor.ALLAH melekler görüyor diyorum ne o müslümanligin mi tuttu deyip azarladilar beni.Öyle böyle degil kardesler ailem cevrem hep büyülenmis esir alinmis sanki en büyük düşman,en gerizekali benmisim gibi davraniyorlar bana.Gücüm kalmadi ne maddi ne manevi anlamda.Ben de mi musallat var onlarda mi hepimiz de mi? Sasirdim kayboldum.😔😭

Elif Su Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 616394)

Ölümümün vakti Rabbimizin katinda gizli oldugu icin karsimdaki ve kendi acimdan son konusma olabilecegi ihtimalini hep düsündümden ya dikkatli konusurum ya da cvp vermem susarim cogu zaman kendime yapilan haksizliklara.Lakin kedi sevgisi cok bende.Kediye carpan sürücüler,onlari dovenler kovalayanlat çok sikayetcidir benden.panter kesiliyorum hemen.��

Elif Su Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 615934)

Ruhen bu dünyaya ait değilmişim baska bir boyuttan gelmişim gibiyim uzun zamandır.Çevrem,ailem bildiğim tanıdığım insanlar degil sanki.Dilim lal olmuş,beni kıranlara karsı hayalkırıklıklarımı gizleyerek susuyorum hep cevap veremiyorum kendimi savunmuyorum.Birşeyler görmüyorum ama birseylerin oyuncağı olup nasil kullanıp kalplerine kötülük dolduruldugunu tüm kalbimle anliyorum.Etrafim sanki musallatlarla cevrili.Beni sadece sıkıp üzüyorlar ama bana kötü birşey soyletip yaptıramıyorlar.Bu sefer karsimdakilere bulasiyorlar bana karsi bugz,ofke ,tahammulsuzlük,akliniza ne gelirse.En yakinlarim dahi varligimi kisiligimi degersiz görüyor.Ben gıybetten,merhametsizlikten,faizden,ALLAH (C.C) yasakladigi herseyden nefret ediyorum.Bu ozellklerim en sevdiklerimin,en yakinlarimin hakaret,küçümseme sözleriyle beni dışlamalarina sebep oluyor.Misal babam Kuran okuyor evde,afedersiniz boxerla uyariyorum yumusak sevecenlikle günah diye,annem diyor ki evin icinde kim görüyor.ALLAH melekler görüyor diyorum ne o müslümanligin mi tuttu deyip azarladilar beni.Öyle böyle degil kardesler ailem cevrem hep büyülenmis esir alinmis sanki en büyük düşman,en gerizekali benmisim gibi davraniyorlar bana.Gücüm kalmadi ne maddi ne manevi anlamda.Ben de mi musallat var onlarda mi hepimiz de mi? Sasirdim kayboldum.😔😭

ferhat123 Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 616450)

Sana yapılan Haksızliklar karsisinda susmanı tavsiye etmem.
İnsan hakliliğı karşisında tepkisiz kaldıkça içindeki mahkeme seni hep rahatsız eder. Düşün iste herkesin icinde bi mahkeme var yani vicdan. Hangi konu olursa olsun dosyalar kabarınca oda psikolojini alıyor senden.önemli olan ona fazla dosya gönderme.
Bağırma sesini değil sözünü yükselt.kediye sahip çıktığın kadar kendinede sahip çık.

Sana bazı tavsiyeler icin de özelden attim.

Bicare36 Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 616463)

Senin durumun hakkında fikir beyan edemem lakin çok bir durum kardeşim allah yardımcın olsun. Doğru yerdesiniz