Allah bir insani yok eder mi ? Biz ebedi mi yaşayacağız?
 

Allah bir insanı yok eder mi ? Eğer öyle birsey yapsa ailesi annesi babası üzülmez mi cennette herkes ailesi ile birlikte yaşarken mutluyken bir aile mutsuz çünkü oğulları yok olmuş hiç böyle bisey olur mu ? Biz sonsuza dek ebedi mi yaşayacağız?

yok olmuş derken ?

Allah'ın sıfatlarından birisidir,yoktan var etmek yada var iken yok etmek.Geride kalanlara ise imtihan oluyor bu güzel kardeşim heart1

Ölümden bahsetmiyorum yok olmaktan bahsediyorum Allah’ın ruhu ezeli ve ebediyse Allah yok etmez değil mi birisini?

Öyle birsey yok Allah hiçkimseyi yok etmez yanlış yazmışım

Yanı özetle şunu soruyorum cennette ebedi olarak yasiyacagiz hiç yok olmayacağız.

Cennette Ya da Cehennemde.Ruh yok olmaz.

Mü’min, Allah’ın rahmetinden ümidini kesmemeli ve azabından da emin olmamalıdır. Zira bunların her ikisi de küfürdür. “Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü kâfirler topluluğundan başkası Allah’ın rahmetinden ümit kesmez” (Yûsuf, suresi ayet 87) âyeti, Allah’ın rahmetinden ümit kesmemeyi emretmektedir. “Allah’ın tuzağından (onlara mühlet verip de sonra ansızın yakalamasından) emin mi oldular? Fakat ziyana uğrayan topluluktan başkası, Allah’ın (böyle) mühlet vermesinden emin olmaz” (A’râf, suresi ayet 99) âyeti de Allah’ın azabından emin olmamayı
emretmektedir.
Demek ki bu ikisi de küfürdür. Yani bir insan ne kadar inançlı ve dindar olursa olsun cennete girmeyi kesin görmemelidir. Bir kimse de ne kadar çok günahkâr olursa olsun cehenneme girmeyi kesin görmemelidir. “Ben kesin cennetliğim” veya “ben kesin cehennemliğim” demek küfürdür. Allah hiç kimseyi cennete koymak zorunda değildir. Çok büyük günahlar işlemiş olanı da affedebilir. Mü’min, Îmân ve ibâdet durumu hangi seviyede olursa olsun daima korku ve ümit arasında olmalıdır. Ancak, müminlerin cennete girme ümidini taşımalarının bir sakıncası yoktur.

Herkesin kendi tercihi, uyuşturucu bağımlısı evine gelmeyen sokaklarda yaşayan evladı, daha kötü yollara düşen evladı olanlar var. Ailenin ekinden gelen birşey yok. Ahiret adına da Halilullah olan İbrahim As babasını kurtaramadı iman etmediği için. Nuh As oğlunu kurtaramadı. Velhasılı müminler kardeştirler, bu iş kan bağından öte bir durum. Olaya öyle bakmalısın. Bedir harbinde kardeş kardeşle, baba oğulla, amca yeğenle çarpıştı. İman edenler ve etmeyenler.

Ebedilik konusu da Allah bilir en doğrusunu ama zaman göreceli bir kavramdır.
Bir sineğin gözünde yerdeki su birikintisi ona deniz gibidir. Uzay beşer için sonsuzdur, çünkü bizim aşamayacağımız bir mesafedir. Aslında sonsuz değildir. Sana burdan ay kaç adımsa Allah o kadar ömür vermiş olsa senin tüketemiyeceğin bir süreçtir aslında sana göre ebedilik sayılır. Önsüz ve sonsuz. Başlangıcı ve bitişi olmayan yalnızca Allahtır. Rahman suresinde geçer herşey yok olacak yalnızca Zülcelali vel ikram olan Allah kalacaktır. O yok ettiği esnada dilerse bir daha var olmamızı istemeyebilir. Ama vadinden dönmeyeceğine iman ettiğimiz için dilediği zaman da tekrar yoktan var edecek tüm yarattıklarını. Kimseye ihtiyacı olmadığına en büyük delildir bu ayet. Derin konular, belli bir kamil imana kavuşmadan kolaylıkla insanı kafir edebilir, Allaha şüphesiz imana kavuşmadan kurcalama, o mertebedekiler de hayretlerin hayret üzerine bitip tükenmeden binmesinden bi yerden sonra aptallaşıyorlar. Cennetin ekserisi bu aptallardan oluşuyor hadisi de bundan bahsediyor. Beyinsiz salak manasında değil ha bu aptallaşma. Okyanusu damla damla sayan bir adamın en sonunda adla sayılamayacağından kesin emin olduğu anda gelen aptallık. :)