Son 2 yıllık yasantim hayatimin dönüm noktası
 

Çözemedigim bir döngüdeyim hayata dair en ufak bir beklentim yok nasil bu hale geldim yillarca mucadele ettim okudum kendime ait firma kurdum kendimce iyi yerlere geldim iyisin dediler islerim bitti ailemiz mutlu bir ailem vardi hepsi vefat etti son dayanagimida cok kisa zaman once kaybettim hicbirseyi olmayan sapasaglam insan oyle caliskan oyle guclu derlerken oda 3 ay icinde vefat etti daha neyi var bilemedik bu surecte hastahane hastahane kosarken tek gecim kaynagim olan isyerimi muhurlediler yillardir acik olan isyerim neden en ihtiyacin oldugu zamanda ? Pes etmedim hayvanlarimi baskalarina emanet ettim cok ovmusler ben yokken dondum hepsi bir hafta arayla sakat kaldi hepsi bitti yinede pes etmedim cok dua ettim Allahim nasip etti bir ailem bitmisti yeni bir aile nasip edecekti bana oda sebebsiz yere bitti hemde hemde evlenmeme gunler kala 90 kilo ben 50 kilo sigara bagimlisi bir insana dondum sigaradan nefret eden ben evden cikmiyorum gidebilecegim hicbir kimsem yok mucadele edebilecek hic bir seyim kalmadi maddi manevi ama guzel yani artik hicbirsey olmuyor cunku baska kaybedebilecegim hicbir sey yok canimdan baska gitmedigim yardim istemedigim etmedigim dua kalmadi bu sayfadaki yuzlerce calisma yok demekki kaderim boyle yapacak birsey yok bir insan bu sekilde omur boyu yasayamaz 1 yil belki en fazla acaba ömrüm bitiyor bu nedenlemi hicbirsey değişmiyor boyle bir yazi okudum bir yerdede verende o alanda ölüm Allahin emri her an hazirim ama merakta etmiyor degilim sizce buyuklerim fikirlenizi almak istedim saygilar sevgiler 🤲

Allah Teâlâ Peygamber’ine (s.a.), imtihana tâbi tuttuğu kullarından karşılaştıkları belâlara sabredenleri, sıkıntılardan dolayı sızlanmayıp “innâ lillâhi ve innâ ileyhi râci‘ûn” (انّا لله وانّا اليه راجعون) diyenleri müjdelemesini emretmiştir. Çünkü bu ifadede azîz ve celîl olan Allah’ın birliğini ve öldükten sonraki dirilmeyi kabul ediş vardır.Denildi ki istircâ özelliği Muhammed ümmetine özgü kılınmış, diğer ümmetlere ise verilmemiştir, çünkü geçmiş ümmetlerden bu konuda herhangi bir rivâyet intikal etmemiştir. Görmez misin ki Ya‘kūb aleyhisselâmın, karşılaştığı zorluklar, belâlar ve oğlu Yûsuf’tan ötürü çektiği üzüntülere rağmen bu ifadeyi kullandığı nakledilmemiş fakat “vah Yûsuf’um!” cümlesini kullanmıştır. Geçmiş ümmetlerde böyle bir ifade bulunsaydı diğerleri gibi ortaya çıkmış olacaktı. Bu da istircâın Muhammed ümmetine has olduğunu göstermektedir. Nihaî gerçeği bilen Allah’tır. İbn Abbâs’tan (r.a.) şöyle dediği rivâyet edilmiştir: “Allah, bir musîbete uğrayıp da “innâ lillâh ve innâ ileyhi râci‘ûn” (انّا لله وانّا اليه راجعون) diyen kimsenin sıkıntısını giderir, akıbetini hayırlı kılar ve kaybettiği kimsenin yerine memnun kalacağı hayırlı birini lütfeder”.Sabır kaybettiği şeyden ötürü nefsi sızlanmadan alıkoymaktır. Zaten kaybolanın tamamı aziz ve celil olan Allah’a ait olup insanlar nezdinde emanet konumundadır. Başkasının olan bir şeyin elden çıkmasına feryat etmenin de bir anlamı yoktur. Cenâb-ı Hakk’ın şu buyruğuna bakmaz mısın: “Elinizden çıkana üzülmeyesiniz ve Allah’ın verdiği nimetlerden dolayı şımarmayasınız diye.”[Hadid suresi 23. ayet] Allah bu beyanı ile elimizden çıkan şeye üzülmemizi yasaklamıştır, çünkü gerçekte o bize ait değildir. Bunun yanında lütfettiği imkânlardan ötürü de şımarmamızı yasaklamıştır, bunlar da hakikatte başkasınındır. Başarıya ulaştıran sadece Allah’tır.

Estafurullah kiymetli abim kafa utuleme olurmu hic lutfen bilakis saygi duyarim deger verildigimi hissederim ben bu siiri cok okudum yillar oncede okudum ve birebir aynilarini yasadim evet buradaki hersey birebir aynisinj hemde bizim imtihanimizda boyle demekten baska birsey gelmiyor dilime herkes mutlu olacak herkes iyi yasayacak diye bir kural yok haklisiniz kabullenmek ve bu sekilde yasamak en iyisi ömrümüz yettigince 🤲

Cok tesekkur ederim kiymetli buyugum vaktinjzi ayirip benim icin birseyler dile getirdiginiz icin evet simdi kaybettiklerimiz icin uzulmedik desek yalan olur nefsi olarak insanoglu boyle malesef hayir ser bilemiyor serrin arkasindaki hayri hic bilemiyor belki en buyuk ornegide benimdir ben herdaim her konuda ilk kabahati kendimde ararim defalarca kez ayni seyleri yasadiktan sonra ve bunun bir cozumu olmadigini anladiginda nefsi tabiki insani zora sokuyor ama diyebilecegim ve yapabilecegim en ufak birsey yok takdir Allahin

Estağfurullah değerli kardeşim. Allah bu konuda önceden beyanda bulunmuştur, ta ki insanlar meydana gelecek şeylerin O’nun bir planlamasının sonucu olduğunu bilsinler; şu âyet-i kerimede olduğu gibi: “Yeryüzünde vuku bulan veya sizin başınıza gelen bir musibet yoktur ki onu yaratmadan önce bir kitapta bulunmuş olmasın”[Hadid suresi 22. ayet]. Cenâb-ı Hak musibetlerin önceden insanlar hakkında yazıldığını bildirmiştir ki moralleri güçlensin ve gönülleri huzur bulsun.

Kesinlikle öyle abi hersey kaderimizde yazili biz olani yasiyoruz degismeyecek cunku mesela yasadiklarimda sunu farkettim istemeyi birakiyorum mesela iyi bir ailem olmayacak yazilmamis basima bunlar geliyorki istemeyeyim soguyayim umut etmeyeyim diye cunku yok kaderimde iste belki oyle hicbir zaman paraya tamah eden bir insan olmadim ama belki kendime yetecek kadar parada nasibim degildir birde su var abi nasil olsa her yasadigim seyin sonucunun hüsran olacagini bildigim icin artik denemek istemiyorum sonuc belli nasilsa kader diyor geciyorum

Allah yardımcın olsun tez vakitte feraha çıkarsın Rabbim

Allah razi olsun guzel kardesim sizinde dertlerinize derman olsun bizim feraha cikacak birseyimiz kalmadi artik bu sekilde yasamaya alisacagiz ne yapalim

Sıkıntı konusunda bizim en çok örnek alacağımız kişi hz. Peygamber sav. dir
Annesiz babasız büyüdü,en sevdiği hanımı kendinden önce vefaat etti,7 cocuğundan 6 sını kendi elleriyle toprağa verdi, bu yaşadıkları çok zor dayanılacak acılar, bu duruma göre sabır etmek gerekir zorda olsa...