Tövbe ettiğim halde günah aklımdan çıkmıyor
 

Arkadaşlar ben dinimizde büyük günah denilen şeyleri yaptım. Sürekli tövbe ediyorum bu konuda ama hala sanki yetersiz gibi geliyor. Sürekli aklımda bi düşünce, affedilmemiş olabilirsin sürekli bu. İçimi kurt gibi yiyor. Allaha şükür tövbemden sonra hiç düşmedim ama aklımdanda çıkmıyor. Affedilmedim diye sürekli korkuyorum. Bu durumu nasıl aşacağım?

Bir bakıma bu düşünce seni bu günahlara karşı daha sağlam tutar seni. Tabii ki Allah'ın seni affetmeme ihtimali var. O yüzden bu duygu seni tövbende daha ısrarcı yapabilir. Olabildiğince tövbede ısrarcı olmak gerekir zaten.

Hz. Ebu Bekir Sıddık radıyallahu anh’dan rivayet edildiğine göre; o, Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim, dedi:“Bir kimse bir günah işler de ardından kalkar abdest alır, sonra da namaz kılar ve Allah’tan bağışlanma dilerse, Allah onu mutlaka bağışlar.”Allah Rasulü şu ayeti okudu: “Onlar kötü bir şey yaptıklarında veya kendilerine zulmettiklerinde Allah’ı anarlar’’ (Al-i İmran suresi 135. Ayet) Beyhaki ve İbn Hibban’ın rivayetlerinde “..iki rekat namaz kılar..” diye ifade edilmiştir,.(Kaynak: Muhtasar Terğib ve Terhib Ravza Kitabevi İbn Hacer El Askalani Çevirmen : Mesut Çakır)

Aklından çıkamması iyidir.
Allaha mahçup hissettikçe daha çok o günahtan uzaklaşırsın geri dönme ihtimalin azalır.
Lakin Allah’ın sonsuz affından habersiz gibi aff edilmediğini düşünmen yalnıştır.
Hz Musa’ya gelen,
Zina yapıp doğan çocuğunu öldüren kadın gelsin aklına.
Allah Musa’ya ne demişti bir hatırla.
Allah bir hataya düşüpte tövbe eden kullarını sever.
Eğer bizler günah işlemeyip arkasından tövbe etmeyecek olsaydık helak edilirdik ve yerimize başka türler ve kavimler gönderilirdi.
Allahın rahmetinden yalnızca kafirler ümidini keser.Merhametindende.

Düzeltme:

Kim bu haksız davranışından sonra tövbe eder ve halini düzeltirse bilsin ki Allah onun tövbesini kabul eder. Şüphe yok ki Allah çok bağışlayıcı, çok esirgeyicidir.

Maide 39 (kusura bakmayın eklemeyi unutmuşum)

Benzerini ben de yaşıyorum ama benimki biraz farklı. Aklıma günahlarım geldikçe tövbe ediyorum. Yani tövbe ettiklerimi hatırladıkça yaptıklarıma pişman oluyorum ve aklıma yeni gelen günahlarıma da tövbe ediyorum. Hattâ bazılarında "ben bunu nasıl yaptım" diye düşünüp hayret ediyorum.
Bir de şu var. "Keşke şunu yapmasaydım, keşke şu günahı işlemeseydim..." gibi sözler söylemenin faydası yok. Geçmişte kalan günahı çok düşünmemek çok irdelememek lazım. Biliyorum çok zor fakat geçmişi düşündükçe geleceği düşünemiyoruz. Şeytan bize vesvese verip günahlarımızı tekrar tekrar hatırlatıp bizi üzüyor. Böyle olunca da saatlerimiz üzgün geçiyor, işlerimizden ibadetten bile geri kalıyoruz. Şeytan hem günaha iter zulmeder hem de o günahı tekrar tekrar hatırlatıp meşgul eder, üzerek pişman ederek vicdan azabı çektirerek zulmeder, mesela bir Kuran okumaktan bile alıkoyar.
Diyeceğim şu ki; insanın aklına günahları gelince iyi bir şey yapıp onu silmeli. En azından Kuran okumak bile sevap kazandırır.
Geçmişi tekrar tekrar irdeleyip saatlerce üzgün dolaşmanın faydası olmuyor.

Yine çok güzel yazmışsın NGB abiciğim. Bazıları da "gece ölürüm" korkusuyla her gece tövbe edip sabaha yine günah işliyor. Şimdi böyle birinin tövbesi kabul olur mu? Ya da her gece ölmekten korkup şehadet getirip uyuyor fakat ertesi sabah küfür edip dinden çıkacak şeyler yapıyor. Bu adam imanlı mı gider, imansız mı gider? "Gündüz ölürsem" diye hiç düşünmüyor tabii. :D

Ölene kadar tevbe kapısı açık levvame mertebesi budur zaten pisman olur yine yapar pişman olur yine yapar

Allah o kişinin gerçek niyetini biliyor nasıl olsa...