Dua okurken neden ellerimizi açarız ?
 

Neden ellerimizi açarız içten şekilde dua mızı etsek olmaz mı neden elimizi yüzümüze süreriz ?

Duanın kıblesi gökyüzüdür. O yüzden ellerimizi açarız. Rasulullah sallallahu aleyhi vesselemden gelen dua şejli budur. Şafiiler ateşen Allah'a sığınmak için ellerini yere doğru çevirilirler onun dışında onlarda ellerini açar gök yüzüne. Bazı mücessime, vahabi gibi bidat ehli insanlar haşa Allah'a CELLE CELALUHU mekan isnad ettiği için Allah'ı CELLE CELALUHU haşa arşta zannediyor bu sebepler elleri açılır diyor halbuki Allah CELLE CELALUHU mekândan münezzehtir. Arşta veya başka bir yerde değildir.

Enes b. Malik (r.a.) dedi ki: “Peygamber (s.a.v) yağmur isteme duası dışında dua ettiği hiçbir şeyde ellerini kaldırmadı. Duada koltuk altının beyazlığı görülecek derecede ellerini kaldırırdı.” [Buhari, İstiska’ 22; Müslim, Salatu’l-İstiska’ 5, 7 (895)] Açıklama: Burada Resulullah (s.a.v)’in dua esnasında ellerinin içini yere doğru ve arka kısmını ise gökyüzüne doğru tuttuğu belirtilmektedir. Bazı alimler, kıtlık gibi felaket anlarında felaketin kalkması için yapılan dualarda avuçların iç kısmının aşağıya doğru ve bir hayr istenildiğinde ise gökyüzüne doğru tutulmasının sünnet olduğunu belirtmişlerdir.
Duadan sonra elleri yüze sürmek hususundaki hadisler zayıftır. Abdullah b. Mubarek’in bu hususta sahih bir rivayet gelmediğini söylediği, dualarından sonra ellerini yüzüne sürmediği; bununla beraber, seleften bazılarının namaz dışında, duadan sonra ellerini yüzlerine sürdükleri nakledilmiştir. Namazda kunuttan sonra ellerin yüze sürüleceğine dair de bir hadis yoktur.[ Kunutta ellerin dua için kaldırılıp kaldırılmayacağı hususu da alimler arasında ihtiflıdır.] Sahabeden de bu yönde sağlam bir rivayet gelmemiştir. Ahmed b. Hanbel’in namazda böyle bir şeye cevaz vermediği, namaz dışında yapmakta ise bir beis olmadığını söylediği rivayet edilmiştir. İzz b. Abdisselam da duadan sonra elleri yüze sürmeyi bidat saymaktadır.[ İbnu’l-Cevzi, İlel, II/841, rakam: 1407; İbn Teymiyye, Mecmu’, XXII/519 (Konuyla ilgili bir iki hadis olduğunu, bunlarla delil oluşmayacağını belirtir); Subki, Tabakat, V/84-5 (Beyhaki‘nin Ebu Muhammed Cuveyni‘ye yazdığı mektuptan); Munavi, Feydu’l-Kadir, I/344-5, 369, V/138; Mevsıli, Muğni, s. 161.]Misaller: “Allah’tan avuçlarınızın içiyle isteyin, ellerinizin üstüyle değil. Duayı bitirdiğinizde avuçlarınızı yüzünüze sürün.”[ Ebu Davud, Sucudu’l-Kur’an (3), babu’d-dua (23), rakam: 1485 (Zayıf olduğunu belirtir), 1492; İbn Mace, Dua (34), babu ref’i’l-yedeyn fi’d-dua (13), rakam: 3866; Beyhaki, II/212; Kitabu’d-Deavati’l-Kebir, s. 138; Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, IV/175. Diğer bir hadis için de bkz. Ebu Davud, Sucudu’l-Kur’an (3), babu’d-dua (23), rakam: 1492 (Elbani zayıf olduğunu belirtir. Bkz. Daifu Ebi Davud, II/89, rakam: 262)] “Rasulullah duada ellerini kaldırdığı zaman onları yüzüne sürmedikçe indirmezdi.”[ Tirmizi, Deavat (45), babu ma cae fi ref’i’l-eydi inde’d-dua (11), rakam: 3386 (Hadisin garib olduğunu söyler)]Bazı alimler ise yukarıda yaptığımız genellemeye katılmazlar ve konuyla ilgili hadislerin birbirlerini desteklediklerini ve bunun elleri yüze sürmenin mevcudiyetini ortaya koyduğunu kabul ederler.[ Sindi, et-Tuhfetu’l-Merğube, s. 38] Nitekim İbn Hacer zayıf rivayetlerin birbirini desteklemesi nedeniyle hadisin hasen seviyesine çıktığını belirtir.[ İbn Hacer, Buluğu’l-Meram, s. 464, rakam: 1567-8.] Gerçi aynı İbn Hacer ‘’Emali’l-ezkar’’ adlı eserinde ‘’bu konuda sahih hadis yoktur’’ demiştir. ‘’Buluğu’l-meram’’da daha müsamahalı davranmış ve üstte ifade ettiğim gibi ‘’bu hadislerin toplamı onu hasen derecesine çıkarır’’ demiştir. Kaynaklarda İshak’ın bu hadislerle ameli güzel gördüğü, Ahmed b. Hanbel, İmam Malik, Süfyan es-Sevri’nin ise duadan sonra elleri yüze sürmeyi hoş karşılamadıkları geçer.

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] hocam siz ne diyorsunuz bu konuda

gerekli aciklamalar yapilmis,daha ilave edilecek bir şey yok...

Hakim Müstedrek'inde Hz. Ali (r.a.)'nin şöyle söylediğini yazıyor:
"Dua yaparken elleri kaldırmak, Allah karşısında güçsüzlüğün ve kimsesizliğin açığa vurulmasıdır." Şüphesiz Hz. Peygamber döneminde; bugün cemaatle namaz kıldıktan sonra imam ve arkasında namaz kılanların birlikte el kaldırıp dua yaptıkları gibi bir uygulama yoktur. Bundan dolayı da bazı alimler böyle bir uygulamayı bidat kabul etmektedirler. Ama ben anlamıyorum; eğer bu uygulamaya mutlaka böyle yapılması gereklidir denmiyorsa, böyle yapmayanları kötülemiyorlarsa ve ara sıra kasten bunu terk ediyorlarsa o zaman buna neden bidat derler. Hangi bir durumda olursa olsun Allah'a dua etmek kötü bir şey olamaz.
(Kaynak: MEVDUDİ Meseleler ve Çözümleri 1.cilt RİSALE YAYINLARI Sayfa: 140)

İlim adamları, dua esnasında elleri kaldırmak hususunda farklı görüşlere sahiptirler. Aralarında Cubeyr b. Mut'im, Said b. el- Müseyyeb ile said b. Cübeyr'in de bulunduğu topluluk bunu mekruh görmüşlerdir, şüreyh de ellerini kaldırmış birisini görmüş ve Bu ellerinle sen kimi yakalamak istiyorsun anasız kalasica! demiştir. Mesruk da dua esnasında ellerini kaldıran bir topluluğa: Allah o elleri kessin! diye beddua etmiştir. Bunlar, bir ihtiyaç dolayısıyla Allah'a dua etmek halinde işaret parmağıyla işarette bulunmayı tercih etmişlerdir. Bu İhlasın kendisidir, derlerdi, Katade de parmağıyla işaret eder, ellerini kaldırmazdı. Ata, Tavus, Mücahid ve başkalan da elleri kaldırmayı mekruh görmüşlerdir.
Elleri kaldırmanın caiz olduğu da ashab ve tabiinden bir gruptan rivayet edilmiştir. Peygamber (sav)'den de böyle bir rivayet vardır ki, bunu da Buhari' Zikretmektedir. Ebu Musa el-Eşari der ki: Peygamber (sav) dua etti, sonra ellerini kaldırdı. Ve ben, koltuk altlarının beyazlığını dahi gördüm. 149[İmam Kurtubi, el-Camiu li-Ahkamil'l-Kur'an, Buruc Yayınları: 7.cilt sayfa:366-367. Bütan, Meğazi 55; Deavai 23; Müslim, FedailuVSnliabe 165] Bunun bir benzeri Enes'ten de rivayet edilmiştir. [Buhari, İstiska 21, Deavat 23: Müslim, İstiska 5, 7; Nesai, Istiska 9, 17.]

İbn Ömer de der ki: Peygamber (sav) ellerini (dua esnasında) kaldırmış ve şöyle buyurmuştur: "Allah'ım, Halid'in yaptıklarından uzak olduğumu sana bildiririm."151[Buhari, Ahkam 35, Cizye 11, Meğazi 58, Deavat 22; Nesai, Kudüt 17; Müsned, II, 151.]
Müslim'in Sahihinde de Ömer b. el-Hattab'tan şöyle dediği nakledilmektedir: Bedir gününde Rasulullah (sav) müşriklere baktı. Sayılan bin kişi idi. Ashabı ise üçyüz on yedi kişi idiler. Bunun üzerine Allah'ın Peygamber'i ellerini uzatarak kıbleye yöneldi ve Rabbine dua etmeye başladı... diyerek, hadisin geri kalan bölümünü zikretti, (Müslim, Cihad 58; Tirmizi, Tefsir 8. süre 3.
)
Tirmizi de yine Hz. Ömer'den şöyle dediğini rivayet etmektedir: Rasulullah (sav) ellerini kaldırdı mı, onları yüzüne sürmeden aşağı indirmezdi. Tirmizi der ki: Bu, sahih, garip bir hadistir. (Tirmizi, Dua 11)
ibn Mace'nin de Selman'dan, O'nun Peygamber (sav)'den rivayetine göre Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz Rabbiniz çokça haya eden ve kerem sahibi olandır. O, kulundan ellerini kendisine kaldırıp da onları bomboş geri çevirmekten -veya onları zarar etmiş halde- geri çevirmekten haya eder. [Ebu Davud, Vitr 23, Tirmizi, Dua 104; İbn Mace, Dua 13; Müsned, V, 438.]
Birinci görüşün sahipleri, Müslim'in Umare b. Ruveybe yoluyla naklettiği şu hadisi delil gösterirler, Umare, Bişr b. Mervan'ı minber üzerinde ellerini kaldırmış halde görünce şöyle demiş: Allah bu iki eli çirkin etsin. Andolsun ben, Rasulullah (sav)'ı (Müslim, Cünuna 53; Müsned, IV, 166.) gördüm de o, elleriyle şöyle yapmaktan fazla bir şey yapmıyordu, demiş ve işaret parmağı ile işaret etmişti.
Said b. Ebi Arube'nin Katade yoluyla rivayet ettiği şu hadisi de delil gösterirler: Enes b. Malik, Katade'ye anlattığına göre Peygamber (sav) istiska (yağmur için dua) müstesna hiç bir duada ellerini kaldırmazdı. İstiska esnasında da ellerini koltuk altlarının beyazlığı görülünceye kadar kaldırırdı. [Buhari, istiska 22.]
Ancak birincisi, rivayet yollan itibariyle Said b. Ebi Arube'nin hadisinden daha sağlam ve daha sahihtir. Çünkü, Said b. Ebi Arube'nin, Ömrünün sonlarına doğru hafızasında değişiklik meydana gelmişti. Diğer taraftan şu'be, Katade'den yaptığı rivayetinde de ona muhalefet etmiştir. Katade, Enes b. Malik'ten rivayetle şöyle demiştir: Rasulullah (sav) kottuk altlarının beyazı görülünceye kadar ellerini kaldırırdı. [Buhari, Deavat 23.]
şöyle de denilmiştir: Müslümanların başına herhangi bir musibet gelmiş ise, ellerin kaldırılması o takdirde iyi ve güzeldir. Nitekim Peygamber (sav) istiska (yağmur duasında ve Bedir gününde böyle yapmıştır.
Derim ki: Dua ne şekilde kolayına gelirse güzeldir ve insanın Allah'a olan ihtiyacını, fakrını, O'nun önündeki zillet ve alçak gönüllülüğünü açığa vurması için istenmiş bir şeydir. Dilerse kıbleye yönelir ve ellerini kaldırırsa bu güzeldir. Dilerse bunu yapmayabilir. Çünkü Peygamber (sav) hadislerde varid olduğu üzere bunları yapmıştır. Yüce Allah da: "Rabbinize yalvara yakara ve gizlice dua etlin" (Araf suresi 55. Ayet) diye buyurmuştur. Burada ellerini kaldırmak ve benzeri herhangi bir nitelik de varid olmamıştır. Bir başka yerde de "Onlar, ayakta iken, otururken... Allah'ı anarlar" (Al-i İmran Suresi 191. Ayet)diye buyurarak onları övmüş ve sözü geçen dışında herhangi bir hali şart koşmamıştır. Peygamber (sav) da Cuma günü irad ettiği hutbesinde kıbleye yönelmeksizin Allah'a dua etmiştir. (Kaynak: İmam Kurtubi, el-Camiu li-Ahkamil'l-Kur'an, Buruc Yayınları: 7.cilt sayfa 367-369.)

ben sana sorayim, elleri kaldirmadan dua edilince dua kabul olmuyor mu?
bunlar çok önemli degil hic önemli olmayan konular,
bazi zaruretler hariç ellerini semaya açsan ne olur açmasan ne olur?