Kim olduğuma kadar unuttum ilaçlar da fayda etmiyor artık
 

18 yaşında elhamdülillah müslüman dinime bağlı bir gencim.
Son 2 senedir bunalımda hissediyorum.
Gençliğim psikiyatristlerde geçti.
Ne yediğim yemekten tat alabiliyorum ne içtiğim sudan.
Ne biriyle konuşabiliyorum ne de dışarı çıkabiliyorum.
içimden geldiği gibi gülemiyorum kafamda sürekli intihar düşünceleri geçiyor o günahı işlemeyi göze alamıyorum.
yaşamak istiyorum ama her şeyden midem bulanıyor.Namaz kılıyorum namaz kılarken bile ferahlayamıyorum dua ediyorum Allahıma kalbim ağrıyor.
Kim olduğuma kadar unuttum ilaçlar da fayda etmiyor artık. Yılları aşkındır bu forumda geziniyorum size içimi dökmek istedim lütfen abilerim ablalarım yardımcı olun bana insan olmak, yaşamak istiyorum.

Öncelikle geçmiş olsun kardeşim, bu yollardan ben çok geçtim hâlâ da bitmiş değil, lakin bu dünya mümine cehennemdir, çünkü mümin bilir yaşanan yapılan herşey geçici bu dünyada, dünya sıkar da sıkar insanı. Ama zannetmeki bir tek sen böylesin binlerce belki milyonlarca insan böyle. İmtihanimiz bitene kadar bize düşen sabretmek şükretmek ve imanimiza sarılmak. Rabbim seni kendiyle meşgul etmek istiyor olabilir Allah yardımcın olsun

Allah razı olsun çok teşekkür ederim.

Seni bu çıkmaz görünen yöne sürükleyen belirli düşünceler var mı yoksa temelsiz bir güdülenme halinde mi?

Açıkçası ne olduğunu gerçekten bilmiyorum.Arkadaşlar arasında hep sevilen eğlenceli çocuk bendim şimdi hiçbir şeye gülemiyorum ot gibi yaşıyorum.Yalnız kaldığımda göğsüme öküz oturuyor sanki. Genel olarak yalnızım öyle bir halsizlik ki bazen yemek bile yemiyorum.Herhangi bir sağlık problemim yok ama beynim sürekli hüzüne çekiyor beni.Son 2 aydır her gün kabuslarla uyanıyorum gözlerim sürekli dalıyor. Ne olduysa bir anda oldu sanki 1 gecede karakterim değişmiş gibi uyudum uyandım bu hale geldim

Uzaktan bir şey söylemek zor, senin yaşlarında insanlar birçok şeyi sorgulayabiliyor ve o çocukluk dönemi bitince önündeki uzun maratonu görüp ben bu hayat için mi doğdum düşüncesine kapılıyor dolayısıyla karamsarlığa sürükleniyor ama yaşın genç kendisini derbeder etmiş bir abin olarak diyebilirim ki aşılmaz görünen dağlar gün geliyor un ufak oluyor, derdin imanını arttırsın bu yalnızlık kendini bulman için bir fırsat ve hiçbir yaş geç değil unutma yaşadığın sürece merhamet var kendine tutunacak bir şey bul, arkadaş ortamları çok geçici ve değişken şu an yaşadığın gibi defalarca yalnızlığa düşeceksin hayatın iniş çıkışları içinde sen özüne odaklan, namazını da ihmal etme insanın hayatında birincil ibadet olması bir yana hayata disiplin getiren bir rutin katıyor. Böyleyken böyle Allah'a emanet ol.

Yanıtın ve tavsiyelerin için teşekkür ederim Allah razi olsun iyi sabahlar abi

kardesim vesvese hâl inde gibisin hocalarla iletisime gecip bunu daha derin dusunmeni oneririm bunun disinda psikolojik destek alman oldukca iyi

farkli forumlarda insanlar oyun icin vs bulusabiliykr telefondur pcdir zamanin genc olsugu ve sosyalesmekde zayif olsugun icin yavas yavas sosyalesmenj ilgi alanlarinda bu tur platformlar saglayabilir onun disinda yasin genc akademik veya kariyer hakkinda ne dusunuyorsun bilmiyorum ama bunlarida goz onune alarak hareket et ama genel olarak konusmak gerekirse

zihnini zikir oyun iş dersler sosyalleserek sohbetle
turlu sekillerde susturul hayatindan keyif alabilirsin diye umuyorum hem denemekden ne kadar zarar gelcegide senin koydugun sinirlar dahilinde olucaktir bunu dikkate alarak dusun ve uygula derim ben...

Fiziksel dayanıklılık ve zihinsel dayanıklılık aynı ağacın dallarıdır. Kendinizi fiziksel olarak zorlayarak, zihinsel olarak da kendinizi zorlamış olursunuz,
Zihinsel dayanıklılık elde etmek için başka bazı basit araçlar da vardır. Öncelikle, sızlanmayı veya başkalarını suçlamayı kesinlikle kendine yasakla her ikisi de zihinsel dayanıklılığa ulaşmak için tamamen zıttır. Örneğin, bir dahaki sefere bir mağazaya gittiğinizde ve uzun bir kasa sırası olduğunda mızmızlanma. Bunun yerine, zihninizi nasıl kontrol edebileceğinizi izleyin ve kendinizi sabırlı olmaya zorlayın. Aslında, eğer sabırsızlık sizin zayıflığınızsa, o zaman bu sizin zihinsel dayanıklılığa karşı kişisel engelinizdir. Bunun yerine, sabırsızlığınızın üzerinizde hiçbir gücü kalmayıncaya kadar, arkanızda duran kişinin önünüze geçmesine izin verin. Kırın, yeniden inşa edin ve tekrarlayın. Lastiğiniz patlarsa, arabadan inin ve tamir edin. Göstergelerinizi veya ekipmanınızı kontrol etmediğiniz için sürüş sırasında benzininiz biterse, kimseyi suçlamayın. En yakın benzin istasyonuna yürürken ve elinizde bir benzin bidonuyla tek kelime etmeden geri dönerken öğrenin. Yağmura yakalanırsan düşün kendin için bu sadece su ve kuru giysilere dönüşme fırsatı bulana kadar buna katlan. Günlük olarak zihinsel dayanıklılığa bu şekilde ulaşırsınız.

Bir ara bende depresyonda mıydım neydim bilmiyorum acayip mutsuzdum intiharı düşünüyordum sonra sukretmeye başladım her şeye ama her şeye sukrediyordum inan bir hafta da ne depresyon kaldı ne bir şey. Sürekli kalpten şükret gördüğün güzelliklere Allah'ım ne güzel yaratmış an çok şükür de. İnanarak söylemek önemli burda. İçten zikredince hiç öyle etki etmesi için kırk gün falan devam etmeye gerek olmuyor hemen etki etmeye başlıyor
Eğer sürekli şükretmek aklınıza gelemzse uygulamak zor olursa her gün Şekur esmasini çekin. Aynibetkiyi gösterecektir inşallah

Hep abdestli gez günde 100 salavat çek en az gün geçtikçe artır 3-5 böyle böyle artar bide profilimdeki tövbeyi oku her gün 20 dakika bide hacamat yaptır sırtına az acır ama rahatlarsın