İmam Şibli (tam adıyla Ebû Bekir eş-Şiblî), 10. yüzyılda yaşayan önemli bir tasavvuf âlimi ve Cüneyd-i Bağdâdî'nin talebesidir.
Tarihi kaynaklara göre, 946 yılında (Hicrî 334'te) Bağdat'ta vefat etmiştir.
Ölüm nedeni hakkında genel olarak doğal bir vefat olduğu belirtilir; örneğin bazı rivayetlerde rüyada görülmesi ve bir kediye yardım ettiği için affedilmesi gibi hikâyeler anlatılır, ancak bunlar mecazi veya manevi yorumlardır.
Cinler tarafından boğularak öldürüldüğü iddiası ise bazı forumlarda veya halk arasında dolaşan bir söylenti gibi görünür, ancak güvenilir tarihi kaynaklarda buna dair bir kanıt bulunmamaktadır. Bu tür iddialar muhtemelen tasavvufi hikâyelerin yanlış yorumlanmasından veya karıştırılmasından kaynaklanıyor; örneğin başka olaylar veya kişilerle ilişkilendirilmiş olabilir. Genel olarak, ölümünün cinlerle bağlantılı olduğuna dair somut bir delil yok.
"Cinlerin Esrarı" kitabı ise, 14. yüzyılda yaşayan Bedreddîn Muhammed Şiblî (ö. 1367) tarafından yazılmış bir eserdir.
(not: Bu, 10. yüzyıl Sufi'si Ebû Bekir Şiblî ile aynı kişi değildir; karışıklık sık rastlanan bir durum).
Kitap, Kur'an ve Sünnet'e göre cinler, şeytanlar ve bunlara dair hükümler hakkında bilgi toplar; orijinal adı "Ahkâmü'l-Mercân fî Ahkâmi'l-Cân"dır.
Türkçe çevirisi Muhammed Ferşat (veya Fersad) tarafından yapılmış olup, ilk baskısı 1970'lerde çıkmıştır ve oldukça okunaklıdır – yani anlaşılır bir dilde çevrilmiştir, eski veya zor bir üslup taşımaz.
El yazması olmak zorunda değil; modern baskıları ve PDF versiyonları mevcuttur. Yeni çeviriler veya güncellenmiş baskılar da oluyor, yani erişilebilir ve okunabilir durumda.
Kitabın pdf hali zaten sitede mevcut
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]