Bir varlığın Allah’ın meleği olup olmadığı nasıl anlaşılır ?

Nazım kıbrısi ve Abdullah baba hazretlerinden işitmemiş olsaydım bende bu sorun üzere derin düşüncelere dalardım.
Meleklerin insana görünmesi Abdul hamid döneminde yasaklanmıştır.
Abdülhamid han döneminde yüce rabbimiz bir çok kanun getirmiştir onlardan biride budur.
Yani bunu bildiğim için direk sen şeytansın der ağzına yumruğu koyardım.
Heee o beni ne yapardı bilemem☺😁😊

Koruma yoksa o da geri durmazdı abi

Abdülhamit han döneminde yüce Rabbimiz bir çok kanun getirmiştir, yazmışsınız. Nasıl oluyor?

Evliyanın kerameti kalkmıştır.
Açıkça kerametler gösteremezler.
Meleklerin insanlara görünmesi yasaklanmıştır.
Kısacası Allah’ın öfkesini çektik biraz.
Abdülhamid’e edilen zulme sessiz kalan tüm evliyaların kerametleri gitti.
Yalnızca kalbi bir muhabbet kaldı.
Günümüzdede durum böyledir.
Mehdi çıkınca her şey eskiye dönecek.

Selamün aleyküm kardeşim.

İzninizle söylediklerinize bir iki sual etmek isterim. Madem delilcisiniz, sorarım size, bu söylediklerinizin delili ve kaynağınız nedir? Doğru olsa dahi, siz burada hangi sıfatla bunları insanlara beyan ediyorsunuz?

Bunu bahsetmiş olduğunuz şeyhler dahi söylese, şahsen duysam itiraz ederdim. Çünkü bu sözlerin Kur'an ve sünnette yeri yoktur. Allah tüm kanunlarını Kur'an'ında ve efendimiz aracılığıyla biz kullarına bildirmiştir. Bunlardan başka yeni bir kanun ya da düzenleme bulunmamaktadır. Tüm yollar, ya yüce Kur'an'ımıza çıkar ya da Sünnetimize çıkar. Bunun dışındaki tüm düşünce ve yollar bidat ve şirk düşüncelerden ibarettir.

Haşa Abdulhamid'e yapılan zulüme göz yummayıp yeni kanunlar getiren ve ismi celili Kahhar olan Rahman, şu an Gazze'de yapılan zulme göz mü yummaktadır? İşte bu düşünce bir şirk düşüncesidir, iman hezeyanıdır. Abdulhamid de, Sultan Süleyman da ve dahi tüm padişah ve evliyaullahda temelde senin-benim gibi bir kuldan öte bir şey değildir. Üstünlük takvadadır.

Sözlerimizden "bak bak bak evliyaullaha laf söylüyor" sonucu çıkarılmasın. Evliyaullah dahi olsa her duyduğunuza inanmak zorunda olmadığınızı, Rahman'ın sorgulayan kullarını sevdiğini hatırlatmak isterim. Elhamdülillah muhatabımız Rahman, yolumuz Sünnettir bizim.

Zümer Suresi 18nci ayetinde Rahman; "Onlar ki sözü dinlerler ve en güzeline uyarlar. İşte onlar, Allah’ın doğru yola ilettiği kimselerdir. İşte onlar akıl sahipleridir." der. O halde akıl sahibi olmak, hak ile batılı ayırt etmek gerektir. Körü körüne olmayıp, bilinçli olmak gerektir.

Kur'anda zaman sınırlaması olmaksızın evliyaullahın kerametlerinden bahseder, Allah zamandan ve mekandan münezzeh olduğu gibi, Kur'an da öyledir. Bu durumda her çağda, her zamanda hidayete muhtaç insanlar olacağı için Rahman onlara evliyaullahını gönderecektir. Biz bunu bilir buna inanırız.

Ek olarak Furkan'ın bir çok yerinde akletmez misiniz buyrulur ve hata yapmaktan korunmuş olan kul zümresi sadece Peygamberlerdir.

Sevgi ve saygılar sunarım.

Şuanda değilde bahsettiği şey geçmişte olmuş
Zamanında Yahudilerle Birlikte Abdülhamid hanı tahttan indirilirken âlimler ulemalar ,ümmet sessiz kaldığı için Allah Teala o dönemde yaşayan kâmili mursidlerin kalbinden nurunu almış kerametlerini almış

Fakat bu o dönemde olmuş bir olay

Kardeşim bu hususta söylediklerin hangi delile dayanıyor bilemiyorum. Lakin merhametten maraz doğar diye bir ifade var. Yazar Armağan Seçkin ‘’DEMOKRASİ TARİHİMİZ VE ATATÜRK TÜRKİYE’DİNDE DEMOKRASİ ANLAYIŞI’’ adlı kitabının 257. Sayfasında bu durumu çok açık bir şekilde ifade ediyor: [ 17 Kasım 1922'de Sultan Vahdettin bir iç savaş çıkması ve öldürülmesi ihtimaline binaen kendi deyimi ile yurt dışına "hicret" etmeyi uygun bulmuştur. Kanaatimizce Halife Padişah Vahdettin burada tercih ettiği usulle atalarının yaptığı hizmetlere istemeden de olsa zarar vermiş ve kendisini destekleyenleri yalnız bırakmıştır. Bunun yanında Osmanlı İmparatorluğu tarihine de gölge düşmesine sebebiyet vererek gelecek nesilleri Osmanlı'dan nefret ettirmek üzere siyasa izleyeceklerin ekmeğine de yağ sürmüştür. Nitekim Sultan Vahdettin'in ülkeden kendisinin ayrılması Ankara Hükümetine büyük bir nefes aldırmıştır. Buradaki en büyük sorun gerek II. Abdülhamid'in gerekse Sultan Vahdettin'in aşırı derecede merhametli olmalarıydı. Fakat bazen Yavuz Sultan Selim gibi olmak zorundasınızdır. Şartlar sizi bazı şeylere zorlar. Osmanlı İmparatorluğu bir İslam imparatorluğu olduğu için İslam tarihindeki komutanlar başta Hz. Muhammed olmak üzere yerine göre çok sert tedbirlere başvurmaktan çekinmemişlerdir. Hele ki devletin varlığı tehlike altındaysa yapılması gerekenleri yapmaktan geri duramazsınız. Aksi takdirde binlerce Müslüman hayatını kaybeder hatta Osmanlı örneğinde olduğu gibi devletiniz yok olur. O günlerdeki merhamet yüzyıldır Müslüman Coğrafyasında Müslümanların perişan olmalarına yol açmıştır.]

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

Bu benim düşüncem değil
Abdullah Baba k.s. söylüyor bunu
Yahudi halifeyi tahttan indirirken Abdülhamid han gibi Salih bir zatı(evliyaullah), ses çıkarilmadiysa neden olmasın

Abdullah Baba k.s. u tanıyorsunuzdur zaten ama bilmeyen olursa diye 9 tarikatten icazetli mürşidi kâmil bir zat olarak bilinir.
Vefatı hakkında da çok manidar bir söylenti vardır.

Sevgili kardeşim sözlerinin bir çoğu doğrudur kabuldür amma biz bir evliyaya iki çay içeriz diye bağlanmadık.
O halde tüm hoca hacıları reddediyorsun zira onlarda efendi hazretleri şunu dedi kesin budur der o halde biz topluca yalnış yoldayız aramızda hak yolunda olan cemaat ve hocaları yok kalmamış.
Bana kim olarak konuşursun demişsin cevap vereyim: ben evliyaullahın ağzından konuşurum.
Benim için sözleri kabuldür. Elbet her söze inanılmaz lakin bir çok evliya aynı şeyi söylüyorsa ben kabul ederim.
En güvendiğim iki evliyanın ağzından duydum işittim biri nerede öbürü nerede ama sözleri aynı o halde bir hak payı vardır .
Delillerimde onlardır.
Peki sen kim olarak konuşursun?
Bu verdiklerin delil ispat değildir.
Allah o ayetinde Müslüman olup emirlere uyan peygambere tabi olan kullarından bahseder.
Ben kimimki peygambere doğrudan bağlı olacağım. Ben ona bağlı olanlara bağlıyım.
Şu düşüncedede değilim yalnızca benim şeyhim doğrudur işte yalnızca onun sözü benim için kabuldür yok o bana yeter başkasına lüzum yok demem. Her evliyayı severim. Sözlerine kulak veririm. Daha isim vermek istemediğim bir çok tarikat ve cemaatte benim dediğimin doğru olduğunu bilir çünkü onlarada şeyhleri bunu söyler.
Şirk ehli olmuşuz küfür ehli olmuşuz iki dakikada haberimiz yok. Neyse lafı uzatmayayım konu hoş bir yerde kalsın.

Kardeşim, “evliyaullahın ağzından konuşurum” diyorsun ama bil ki hiçbir veli, Allah ve Rasulü adına hüküm koyamaz. Allah’ın dini tamamlanmıştır. “Bugün sizin dininizi kemale erdirdim...” (Maide 3) ayeti apaçık bir şekilde hükmü Allah’a ait kılmıştır. Peygamberimiz (s.a.v) bile vahiy dışında konuşmamıştır. Öyleyse kim oluyor da “keramet kalktı, melekler artık görünmez, Allah gazap etti” diye hükümler koyabiliyor?

“ben evliyanın sözünü kabul ederim” diyorsun. Peki ya o söz Kur’an ve Sünnete aykırıysa? Evliyaullah, kendisine tabi olunmak için değil, Rasulullah’a (s.a.v) vesile kılınmak için vardır. Onların sözleri, ancak Kur’an ve Sünnet’e uyduğu sürece muteberdir. Aksi halde -kusura bakma- hâkimiyet onların değil, şeriatın hâkimiyetidir.

En güvendiğin iki evliya bir şey söyledi diye bu bir delil olmaz. Çünkü delil kitap ve sünnettir, rüya ve söz değil! Unutma: Sahabe efendilerimiz bile bir hadisi rivayet ettiğinde “başka şahit var mı?” diye sorulmuş, onun üzerine amel edilmiştir. Biz ümmetiz. Biz, kitap ve sünnetle amel ederiz, şahıslarla değil.

Ayrıca gönderdiğim ayeti yorumlarken “ben peygambere değil, ona bağlı olanlara bağlıyım.” mesajı veriyorsun Bu söz dahi tehlikeli bir sözdür. Allah’ın Kitabında “Size peygamber ne verdiyse alın, sizi neden sakındırdıysa sakının.” (Haşr 7) buyurulmuştur. Bu dinin merkezinde Rasulullah (s.a.v) vardır. O’na tabi olmak zorundayız. Onun izinden gitmeyen bir şeyh dahi olsa, onu terk ederiz. Bu yüzden hoca, şeyh, cemaat, tarikat adı altında kutsallık üretmeye gerek yok.

Senin savunduğun düşünce, "çok kişi söylüyor, o halde doğrudur" mantığına dayanıyor. Oysa Hak, çoğunlukla değil, delille bulunur. Kur’an’a, sünnete, sahih akideye uymayan sözlerin isterse bin evliyadan gelsin, bizim için hiçbir hükmü yoktur.

Unutmaman gereken bir diğer konu da din üzerine konuşmak ciddi iştir. Allah dininin adına konuşan kişi, onun hesabını da vermeye hazır olmalıdır. Uzatmayayım vs gibi kalıplara gerek yok.

Son olarak bir ayetle bitireyim:

“İnsanlardan öyleleri vardır ki, Allah hakkında ilimsizce, yol gösterici bir rehber olmadan ve aydınlatıcı bir kitap olmadan konuşur.”
(Hac Suresi, 8)

Bu ayetin muhatabı olmamak için, ne konuştuğumuza, neyi savunduğumuza çok dikkat etmemiz gerekir.

Seninle anlaşamayabiliriz kıymetli kardeşim ama şundan emin ol benim sana herhangi bir kinim yok. Lakin hatalı bir düşünceyi “evliya dedi” diye savunmana da sessiz kalmam. Hakkı söylemek dostluğun en güzel gereği olsa gerektir.

Selam ve dua ile.