Şehvet dürtüsünün geçmesi için
 

Şehvet dürtüsü ağır bastığında;

*10 kere Ya Rauf Ya Allah ardından 1 salavat getirilir*.

Taa ki şehvet duygusu bertaraf edilinceye kadar bu virde devam edilir.

Mürşid ile geçiyor hocam. Tarikat ve mürşid

Tecrübenizi paylaştığıniz için teşekürler
O kadar mürşidi ve tarikatı olmayan insan varki..

Yediğimiz içtiğimiz gıdalardan da oluyor. Acı, ekşi aşırı baharat tüketimi kesinlikle çok önemli bu konuda. Mümkün oldukça az tüketmek gerekiyor saydıklarımı. Yoksa kabartıyor nefsi....

Ayetler, esmalar, dualar, zikirler varken bir tarikata ve insana bağlı olmak zorunda mıyız? Kendi aklımız ve irademiz yetmiyor mu? Hormon bozukluğu varsa tarikat ne yapsın mürşid ne yapsın...

Tarikat ve mürşit her zaman özellikle de şehvet söz konusu olunca işe yaramayabilir. Kesin reçete bu duygunun helal yoldan tatminidir. Bekarlar için evlilik, evlenemiyorlarsa da oruç, spor ve zina tehlikesi aşırı arttı ise Hanbeli mezhebinin ruhsatıyla amel ederek (bu ruhsatı keyfi kullanmamak kaydı ile) istimnadır çözümü ne yazık ki.

Aksi takdirde şehvetin çok bastırılması veya iyiye yönlendirilmemesi psikolojik sorunlar doğurur.

Sizin gibi düşünüyordum tarikata girene kadar. Mürşid, hele de kamılı mürşide bağlanmak size rehberlik sizi muayene eden bir doktor eksikliklerinizi tespit edecek ona göre size zikir veren ve size rehberlik eden bir rehber öğretmeni ve gerektiğinde size manevi destek yardım yapan kişi.
Hormon bozukluğu varsa vs zaten doktor işi, ama işin içinde başka şeyler varsa zaten doktor bulamaz.

Elbette ayet dua ve zikir insanın derdine dermandır ama insan bazen doğru yolu bildiği halde nefsine yenilebilir

Mesela dağa çıkan birini düşün harita elindedir ama yol sisli ve tehlikelidir daha önce o yolu geçmiş bir rehber yanında olursa nerede uçurum var nerede ayağı kayar bilir

Mürşit de bunun gibi insanın aklını iradesini elinden almaz sadece nefsin tuzaklarını daha erken fark etmesine yardımcı olur

Şehvet dağı kaygan buz tutmuş bir dağdır..
Onu aşmak ancak mürşidin yardımı ile olur.
Tek başına çıkmaya kalkışan edediyyen çıkamaz..
Çünkü; adımını atacağı yeri bilmez..
Mürşit ise mürşidinden oda kendi şeyhinden derken silsile Resulüllah’dan (s.a.v) öğrenmiştir...

Hiçbir zaman tarikata ve mürşide bağlanmadım. Tarikatlarla cemaatlarla kesinlikle bir bağım olamaz.

Ayrıca belirtmek isterim Şehvet cinsellik değildir, şehvet Allah-u Teala’dan (c.c.) gayri bütün sevgilerin ve heveslerin kalbde toplanmış halidir...

Şehvet ehli bazı kimselerde, ibadet ehlinde bulunmayacak derecede Allah ve Peygamber sevgisi olduğunu görebilirsin.

İbni Teymiyye (r.a)

Şehvet doğru kanalize edildiğinde Allah sevgisinin tezahürüdür hocam. Nitekim cennet anlatılırken de insanın şehvani hislerini uyandıracak birçok vaatten bahsedilir Kur'an-ı Kerim'de.

Şehveti ve sevgiyi doğru kanalize ederek daha dünyadayken Cemalini görmeden bütün sevgi ve hevesini Allah’a yöneltebilen biri ahirette Cemalini gördüğünde O’ndan başka hangi sevgi ve hevesin peşine düşer ki? Cennet nimetleri elbette vardır ama nimetlerin de ötesinde asıl gaye nimeti verendir.

Zahirde olan sebebi batında aramak pey iyi değil bence yani demek istediğim tasavvuf yolunun çok faydalari var dır ama sadece sehvetim düzelir umuduyla mürşide intisap etmek doğru değil ya da başka sıkıntılar için nakledilen ve anlatılan kerametler bazen insanları yanlış algıya yönlendirebiliyor. Ehli bir mürside intisap edip Allah rızası için seyri sülük yapmaya niyet eden insanın yolu meşakatli olacaktır ki bu nefsi terbiye etmenin için de zaten sehvetin de terbiyesi vardır , lakin yorumlarda bahsedildiği gibi nefsin azgınlığına bir sürü sebeb vardır bu sebebler Allah'ın lutfuyla mürşidin himmetiyle yok olabilir ama olmaya da bilir . Bu zahir de olsa batın da olsa kişinin iradesiyle cabalamasina bağlı olur gibi
İnsan harama helale dikkat etmez yediğine baktığına duyduğuna dikkat etmezse sadece ben tarikata girdim duzelirim umudu yanlış olur.

Destekleyici bir bilgi olarak şu alıntıyı ilave edeyim.

Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretleri'nin Marifetname'sinde şöyle geçer:

"Meni buharı, bedenin içinde hapsolup, kaplarına dolduğunda husyeleri şişer, kasık acısı ve beden ağırlığı hâsıl olur. Cima yapıldığında süratle hafiflik ve şifa bulur, çok cima, endamı boşaltır, kuvveti düşürür ve gözü zayıflatır. Müptelasını titretip, sinirlerini boşaltır. Acuzeye, çirkine, hastaya, küçük bâkireye ve uzun süredir cima olunmayan dula cimadan kaçınılmak elzemdir. Zira ki bunlar, elbette kuvveti çeker, âleti yumuşatır, rutubeti kurutur ve üzüntü verir. Pişmanlığa sebep olur. Livata, tabiata aykırı ve zararlıdır. Zira ki ihanet ve eziyeti toplar, inzal zevkini önler."

Ama devamında da günümüzde şehvet hislerinin çok galebe etmesinin sebepleri olarak şu kısım da aydınlatıcıdır. Birçok genç muzır neşriyatın müptelasıdır, en yapmıyorum diyeni bile azıcık da olsa buna yakındır maalesef.

"Cimaı tahrik eden şeylerin biri, insanların cima ettiğine muttali olmaktır. Biri kadın seslerinin nağmesini duymaktır. Biri dahi hayvanların cima ettiğini görmektir, biri de cima ile ilgili hikayelerdir. Kasık kıllarını kesmek de şehveti uyandırır. Bu durumda başka şeyler düşünerek, bu arzuyu yenmek gerekir."

Allah ümmet-i Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)'in gençlerine hayırlı mübarek, gözlerinin ve gönüllerinin mutmain olacağı evlilikler nasip etsin. Haramlara karşı nefislerini dizginleyebilmeyi, hatalar yapsalar dahi tevbe edebilmeyi hep mümkün ve kabul kılsın.

değil hormon bozukluğu isterse frontal lob epilepsisi olsun (hiper cinsellik dürtüsünü tetikleyen, Rabbimin düşmanıma bile vermesini istemeyeceğim bir hastalıktır) hakiki ve kamil bir mürşid o kişiye derman olur.

mürid ve mürşid'in ilişkisi Rabbimin sırlarından bir kapıdır. kişi sırlardan bir sırra vakıf olmadıkça söylemine dikkat etmelidir ki kendi nefsine zulmedenlerden olmasın.

Değerli hocam, öncelikle bu güzel yöntem için teşekkürler, ben de nefs terbiye yolunda keşfettiğim bir yöntemi paylaşmak isterim: bu hiss ağır bastığında nefsimize "bir daha beni bu harama sürüklemeye çalışırsan 100 rekat namaz kıldıracağım sana" diyerek korkutuyoruz, dinlemezse israr ederse hiç acımadan kalkıp 100 rekat kılıyoruz, ortalama 3 saat sürüyor, ondan sonra beden öyle bitkin düşüyor ki tüm enerji gidiyor, ardından nefse "bir daha bunu istersen 200 rekat kılacağım ona göre" diyoruz, nefs o beden ağrısına katlanmamanın derdinden kendini tutuyor, ama burada irade önemli, çünkü "amaan sonra kılarsın 100 rekatı" diyip kandırabilir bizi, 50 rekatta yorulsak bile 100e onu tamamlamalıyız

Daha önce söylemeyi unuttum. Daha doğrusu şimdi aklıma geldi. Ya Samed esmasi sehvet durtusunu gideriyor

Şehveti katı için: İbn Cabir Raziyallahu anhu hazretlerinden rivayet eder ki bir adamın şehveti gayet ziyade olsa bu duayı günde 3 kere kıraat etmeli."
(Günümüz Türkçesiyle: Şehveti kesmek/azaltmak için: İbn Cabir (r.a.) hazretlerinden rivayet edilir ki, bir kimsenin şehveti çok aşırı olursa bu duayı günde 3 defa okumalıdır.)
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Bismillahirrahmanirrahim.
Allahümme inni eüzü bike min şerri nefsi'l-emmareti bis-süi.
Allahümme ya Hafiz!
İhfazna bi-hıfzıke hıfzan cemilen ya Hakim!
Ya Allah ya Hafiz ya Allah.

ANLAMI
Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla.
Allah'ım! Kötülüğü çokça emreden nefsimin şerrinden sana sığınırım.
Allah'ım, ey Hafiz (koruyan, gözeten)!
Ey Hakim (hikmet sahibi)! Bizleri kendi muhafazan ile güzel bir şekilde koru.
Ya Allah, ya Hafiz, ya Allah.