Siyonistler ve 2.Abdülhamit
 

Siyonistler, İttihatçıların muhalif cereyanını bütün güçleriyle desteklemiş; bilhassa ülkedeki Mason örgütler aracılığıyla açık bir iş birliğine girişmişlerdi. 31 Mart’ın sahneye konmasında en fazla çabayı, İttihatçıların “akıl hocası ve koruyucusu” olan, Selanikli (Rizorta Mason Locasının Üstad-ı Azamı) Yahudi asıllı Emanuel Karasso’ya düşmüştü. Karasso’nun yüklendiği görevle alakalı “Avcı Taburlarında Mızıkacı” olan görgü şahidi Mustafa Turan, şu müthiş bilgileri vermektedir: “Emanuel Karasso, İtalyan Bankasından aldığı 400 bin liralık altınları dört teneke içerisinde Metroviçeli (Necip Draga) isminde zengin bir adama vermiş, o da İttihat Terakki’den Eyüp Sabri Bey’e iletmişti. Bu para 31 Mart’ın tertibinde sarf edildi. Emanuel Karasso, bu hâdiseyi müteaddit defalar iftihar makamında, “Sultan Hamid’e 5 milyon altına yaptıramadığımız işi biz İttihatçılara 400 bin liraya yaptırdık,” diye övünmüştür.” C. Rifat Atilhan ise, Siyonistlerin 31 Mart’taki rolüyle ilgili şu mühim malumatı aktarmaktadır: “New York’taki Bene Brit Servisi (Siyonist kuruluş), asıl ismi Grunzenburg olan Mikael Brodin ile 45 Siyonisti, 22 Şubat’ta İstanbul’a gitmek üzere yola çıkarmıştı ki, hoca kıyafetine girerek ihtilâlde en faal grup bu olmuştur.”31 Mart Vakası sonucunda Abdülhamid’in hal’ edilmesi (tahttan indirilmesi), Siyonistlerin sanki bayramı olacaktı. Yahudiler, İttihatçıları iktidara getirmek için sarf ettikleri gayret ve desteğin semerelerini şimdi tabiî olarak devşirmek arzusundaydılar. Bu maksatla, Dünya Siyonist Teşkilatı başkanı David Wolfsohn, İstanbul’a gelerek Abdülhamid’in koyduğu Filistin’e göç yasağının kaldırılması amacıyla İttihatçılar üzerinde girişimlerde bulunacak ve Sadrazam Hüseyin Hilmi Paşa’ya, Mayıs 1909’da göç serbestîsini kabul ettirmeyi başaracaktı. Ancak, az bir zaman sonra İttihatçı-Siyonist iş birliği nihayete erecek ve İttihatçıların, Siyonistlerin gerçek niyetlerini fark etmeleri ve devletin geleceği ve Ortadoğu’daki varlığı adına ne denli tehlikeli bir unsur olduklarını anlamalarıyla birlikte ipler kopacak ve Abdülhamid’in uyguladığı göç yasağını Ağustos 1909’da yeniden tatbikata koyacaklardı.