Ateşin içindeki kimseler ve etrafını çevreleyenler tebrik edildi

[Hal]

Elest Bezmi'nden bu yana tüm ruhlar "Rabbimizi gördük" diye kalıplarında dönüp sema etmede...
Zikirde, devranda, semada canlar ağlayıp feryad etmede...
Dönsün aşıklar, dönsün ve yansın ki alev topu dolsun gökyüzü...
Sarhoş, sergerdan, meftun aşıklar Rabbine uçup gitmede...
Hak, aşığı çekmede...
Yakarak eğitmede...
Ben ateşim der aşık...
Ateş yanıp bitmede...

Fe eyne ma tuvellu fe semme vechullah. BAKARA:115

“Nereye dönerseniz Allah’ın yüzü oradadır” sözünde "eyne" ye değil, "tuvellu" ya göz kesil! Nereye, nereye diye sorup bakma! Dönerseniz, dönerseniz görürsünüz dedi bak! Dönmeyen görür mü hiç! Dönmeden olur mu? Dönmeyen yanar mı? Dönmeyen ölür mü? Ölmeyen görür mü?

Aklı başında olmayan bilesin ki Allah'ın resulleri o kadar hızlı döner ki dönmez görünür, fırlayan oktur ama yerinde duran yay gibi görünür, öyle kalabalıktır ki tenha ve halvet görünür, tüm alemdir ama tek bir kişi gibi görünür. Ateştir ama su gibi yeşil ağaç gibi görünür.

Allah'ın mukaddes ateşini içinde taşıyan ağaç... Kızgın güneş altında çöldeki yemyeşil ağaç...

Yasin Suresindeki "şeceril ahderi nara" odur işte! Yaktığımız ve yanıp yakıldığımız, kendisinden ateş çıkan yeşil ağaç.

Taze sulu dalından birer çentik koparıp ıslak dallardan akan sıvı birbirine temas ettiğinde tutuşup ateş çıkaran merikh ve affar ağaçları...

Telaşsız, acelesiz, durağan ve sakin... Kolları, yaprakları ve dalları altında şimdi gölgelen! Rabbinin arza vuran gölgesinde huzura, sükuna, itminan er!

Resuller şöyle demede; Bana bakın ey sevgiliden haberi olmayanlar! Ey dünyaya arif olup, Rabbinden gafil olanlar! Döndüm, yandım, öldüm ben... Bana gelin, yoka gelin, hiçe gelin! Başını içeri sok da bak! Benim kalbimdeki her kapı senin ruhuna açılmakta...

Musa dedi: "İnni anestu nara"
Ben bir ateş hissettim.
Musa Aleyhisselam ateşi neyden hissetti?

"Buk'atil mübareketi mineş şecera"
Mübarek yerdeki ağaçtan.

Ya Musa! İnni enellahu rabbül alemin. KASAS:30
Ey Musa! Ben benim! Alemlerin rabbi olan Allah.

Felemmâ caehâ nûdiye en burike men fî-nnâri vemen havleha. NEML:8

Ağacın söylediği söze dikkat et;
Ona geldiğinde şöyle nida edildi; Ateşin içindeki kimseler ve etrafını çevreleyenler tebrik edildi.

Ya Musa! İnnehu enellahul azizil hakim. NEML:9
Ey Musa! O benim! Aziz ve hakim olan Allah.

Aziz ve hakim olan Allah, bir ağaç için "o ben'im" dese bile ona Allah diyen müşriktir; ağaç ya da ateş diyen ise kafirdir.

Allah'ın evliyası böyledir. Dışı ağaç, içi ateştir ve ondan Allah konuşur.

Ona tabi olup teslim ol ve gönlüne gir ki kendini ateşler içinde bulasın; onun etrafında tavaf edip dön ki hakiki mümin olasın, mukaddes ve mübarek olasın.

Nuh'un gemisi de ağaçtan yapıldı sanma!
Ve hamelnâhu alâ zati elvâhin ve dusur. KAMER:13
Ve onu levhalar ve çiviler içerenin üzerinde taşıdık.

Ben Rabbini arzulayanların kıblesiyim ve ben Nuh'un gemisi değil Nuh'un kendisiyim.

Benim kalbime girmeyip gemime binenler ölümden korkanlardır; kalbime girenler ise elsiz, ayaksız, başsız aşıklardır.