İnsanın en verimli anları depresyona girdiği anlardır

[Torlak]

İnsanın en verimli anları depresyona girdiği,çaresizlik içinde yanıp üzüntülere gark olduğu anlardır.

İçin, için ağlayarak usulca içine çekilir İnsan, derinlere doğru iner,orada korkularıyla var ettiği bir evi vardır, konforu acıları,gıdası hatıraları olan , sanki cehennem, sanki bataklık,arka, arkaya, bir anda,hepsi birden karanlık gibi çöker İnsanın üzerine,Allahım canımı alda kurtulayım diye dua edesi gelir,Rabbi Rahman’ın gücüne gitmesin diye dilini ısırır İnsan.Vardır bir hikmeti, muradı der sabredersen bilki o bataklık sana yoldaş, sana eğitim ve öğretim kurumu gibi olacaktır.Derinlerdesin artık,sanki senden bir parça yukarılarda bir yerde tebessüm ediyor,seni, seninle izliyor, sessiz, sedasız usulca,ince, ince sana telkin verip fısıldıyor,manevi bir ameliyat var ,bağırma, çağırma ses etme kabilinden.