Hayatın amacı

[shahkhu]

Herhangi bir şeyin derinlemesine incelenmesi, görenin hepsinin altında bir amaç olduğunu gösterir. Ancak, kişi her amacın ötesine bakabilseydi, hiçbir amaç yokmuş gibi görünecektir. Bu sınıra Gülüş Duvarı denir, yani şu anda çok önemli gibi görünen tüm yaşam amaçları, Gülümseme Duvarı denilen yükseklikten onlara baktığında kaybolur.

Ancak yaşamın amacının derinlemesine izlenebildiği gibi, yaşamın tüm düzlemlerinde çalışmak ve kendini tüm varoluş düzlemleri içinde göstermek için nihai bir amaç var gibi görünüyor. Sanki Bilen, bildiği öğretim kadrosu ile karanlıkta, bir şeyler bilmek istiyormuş gibi. Ve bir şeyi bilmek için her şeyi yarattı. Yine, yaratan güç olan Yaradan'ın arzusudur; ve aynı zamanda, bir yaratılış haline getirilmiş, ancak Yaradan'ı mutlak Ruh olarak geride bırakarak, sürekli olarak tüm farklı kanallardan hayatı bilen ve deneyimleyen ruhun maddileşmiş maddesidir. amaç için gelişmemiş.

Bu Bilen, son yaratılışıyla insan, kuş, canavar, solucan, mikrop, bitki veya kaya gibi diğer tüm bilgi kanallarından daha fazlasını fark eder ve bilir. Çeşitli kanallar aracılığıyla deneyimlenen bu Ruh, çeşitli varlıkların yanılsamasıyla Kendisini kandırır; ve bireysel ego olan bu yanılsamadır. Bu nedenle, yanılsamasında iki şey yaşar: acı ve zevk; küçük bir mükemmellik deneyimi ile zevk ve eksikliği nedeniyle ağrı. Bu yanılgının kapağı gözlerini örtülü tuttuğu sürece bilir, ama bilmez; bu bir yanılsamadır. Her şeyi deneyimliyor, ama yine de her şey karışıklık. Fakat zaman geçtikçe, bu peçe inceldiğinde ve O'nun üzerinden görmeye başladığında, O'na gelen ilk şey şaşkınlıktır. Fakat bir sonraki şey, yaşamın amacı olan kibirle doruğa ulaşan bilgidir. 1






A deep study of anything shows the seer that there is a purpose beneath it all. Yet, if one could look beyond every purpose, there would seem to be no purpose. This boundary is called the Wall of Smiles, which means that all purposes of life, which seem at the moment to be so important, fade away as soon as one looks at them from that height called the Wall of Smiles.

But as deeply as the purpose of life can be traced, there seems to be one ultimate purpose working through all planes of life and showing itself through all planes of existence. That is as if the Knower, with His knowing faculty, had been in darkness, desiring to know something. And in order to know something He created all things. Again, it is the desire of the Creator that has been the power which created; and, too, it is the materialized substance of the spirit, a part of Himself, that has been turned into a creation, yet leaving the Creator behind as the absolute Spirit, constantly knowing and experiencing life through all different channels, some developed, some undeveloped for the purpose.

This Knower, through His final creation, man, realizes and knows more than through any other channel of knowledge, such as bird, beast, worm, germ, plant, or rock. This one Spirit, experiencing through various channels, deludes Himself with the delusion of various beings; and it is this delusion which is the individual ego. He experiences, therefore, two things in His delusion: pain and pleasure; pleasure by the experience of a little perfection, and pain by the lack of it. As long as the cover of this delusion keeps His eyes veiled He knows, yet does not know; it is an illusion. He experiences all things, and yet everything is confusion. But as time goes, when this veil becomes thinner and He begins to see through it, the first thing that comes to Him is bewilderment. But the next is knowledge, culminating in vanity, which is the purpose of life. 1