Ruhun zihin ve vücut ile bağlantısı

[shahkhu]

Ruh, zihnin yaratıcısı ve üreticisidir ve zihin aynı zamanda bedenin yaratıcısı ve üreticisidir. Ruh zihni kendi kendisinden üretir. Yine de zihin, bedenin oluşumundan sonra tamamen inşa edilir ve ruh, zihnin oluşumundan sonra bir ruh haline gelir. Ruh bedeni tutar ve zihin bedeni tutar ve beden zihne yapışır. Ruh, aktivitesi yapıcı olduğu sürece aklı tutar, başka bir deyişle, ruh, yaratıcı amaçlarla meşgul olduğu sürece aklı tutar.

Ruhun aktivitesi başka bir yön aldığında kendini zihinden çeker. Zihin gücü olduğu sürece, ruhun üzerinde hiçbir tutunma olmadığı için tükenmiş olsa da, yine de ona yapışır. Bu, yaşlılar ve hastalar hafızalarını kaybetmeye başladığında ve düşünme, konuşma veya işitme ile ilgilenmediklerinde görülebilir.

Aynı şekilde zihin bedenle de çalışır. Zihin bir nedenden ötürü veya başka bir şey faaliyetini geri çektiğinde, beden onunla olan bağlantısı kesilir, çünkü zihni tutma yeteneğini kaybeder. Ancak vücut hala güçlü ve sağlıklıysa, zihne yapışır; ancak kısa sürede tükenir ve bu ölüm ve hastalığa neden olur.

Ölüm çoğunlukla ruhun ve zihnin geri çekilmesinden kaynaklanır. Nadiren vücudun, zayıflığının veya bozukluğunun neden olduğu olur. Ruhun ve zihnin aktivitesi yapıcı ve içine çekildiğinde, bir hastalığı veya bozukluğu olan beden yaşamaya devam eder. İnsanların yıllarca hastalık ve ağrı ile yattığı durumlar bunun kanıtıdır.






The soul is the originator and producer of the mind, and the mind is also the originator and producer of the body. The soul produces the mind out of its own self. Yet the mind is constructed fully after the formation of the body, and the soul becomes a spirit after the formation of the mind. The soul holds the mind and the mind clings to the soul, as the mind holds the body and the body clings to the mind. The soul holds the mind as long as its activity is constructive, in other words, the soul holds the mind as long as it is engaged in the creative purpose.

When the activity of the soul takes another direction it withdraws itself from the mind. As long as the mind has power, it still clings to it, though it becomes exhausted as there is no hold on the part of the soul. This can be seen when the aged and ill begin to lose their memory and become uninterested in thinking, speaking, or hearing.

In the same way the mind works with the body. When the mind for some reason or other withdraws its activity, the body becomes disconnected from it, for it loses its hold of the mind. But if the body is still strong and healthy it clings to the mind; soon however it becomes exhausted and this causes death and disease.

Death is mostly caused by the withdrawing of the soul and the mind. It seldom happens that it is cause by the body, its weakness or disorder. When the activity of the soul and the mind is constructive and drawn within, the body with a disease or a disorder continues to live. The cases where people lie for years with disease and pain are proof of this.