Zikir kalbe yerleşirse ne olur?
 

Zikir kalbe yerleşirse, ölüm anında da muhakkak dile gelen zikir olur. Ölüm saniyenin binde birinde gelir. Akıl ve ilim binde bir saniyelik meseleye yetişemez. Ölen kimsenin aklına ne ilim, ne de mülk gelir. Ne halde yaşamışsa o anda o sıfat tecelli eder. Bu yüzden kalpte zikre ülfet ve ünsiyet kazanmanın asıl büyük maksadı ölümdeki iman içindir. Bir insanın ölürken son kelimesi “Allah” veya Esma- yı Hüsnâ'dan bir zikir olursa, o kimse muhakkak imanla ruh teslim eder. Ehl -i tasavvufun milyonlarca zikir çekmesi, kalbin Allah'ın zikrine ünsiyet ve ülfet peyda ederek dilin, kalbin, aklın bununla meşgul olması, İslâm'ın ve imanın o kulun kalbinde meleke haline gelmesi içindir. Yani bütün mesele dile ve kalbe Allah'ın zikrini yerleştirmektir. Beklenmedik bir olayla karşılaşan insanın ağzından çıkan kelimeye bakalım. Ah, anam, babam, vay... gibi sözler değil de, ya Allah, elhamdülillah, estağfirullah , bismillah... gibi kelimeler çıkıyorsa, o insan iman ile ölür.
Kaynak: Mehmed Ildırar Allah rahmet etsin

son zamanlarda açılan güzel bir mevzu ve gerekli aynı zamanda.

Evliyalara göre tesbih eline alıp zikir çekmek sadece işin ilk aşaması zikir kalbe oturmazsa dilinle zikir etmenden sana yalnız sevabı kalır. Ama ola ki, bir kişi dil zikrini kalp zikrini çevirirse işte o zaman artık dil ile zikre gerek kalmaz. Kişinin tüm vucudu Allahı zikr eder. Kişi uykudayken bile vücudu zikir halindedir. Buna başka tabirle zikrin (esma ise esmanın) tecellisi denilir.
Bunları yaşamak için emek gerekir. Yazmakla olmuyor ..

Allah taklitlerimizi tahkike cevirsin, azımızı cok ve kabul etsin inşallah