Bütün ruhlar Rabbini görmüştür (El Fatır)

[Hal]

Pir Abdulkadir Geylani hazretleri; “ruhlar rabbimizi gördük diye bedenlerinde semah ederler, raks ederler” buyurur (Risale-i Gavsiye). Bütün ruhlar rabbini görmüştür, üstelik hepsi semah halindedir; yani hepimiz rabbimizi görmüşüz.

Peki, bunu tatmamamızın sebebi nedir?

Çünkü ruhumuzun üstünü örtmüş, onu perdelemişiz. Eğer gerçek manada “Allah” dersek bu perdenin kalktığını ve ruhumuzun Allah’a nasıl âşık olduğunu, nasıl semah ettiğini bütün şiddetiyle gönlümüzde tadar, görürüz.
Bunun için yapmamız gereken şey; Allah’ın Fâtır isminin bizde tecelli etmesi için çalışmaktır. Nefsimizden vazgeçip Allah’ın bize nefhettiği ruh olmayı kabul etmemizdir. Bu elbette ki tek başımıza yapabileceğimiz bir şey değildir. Bunun için önce bu gitmiş, nefsinden kurtulmuş, Allah’ın nefhettiği ruh olmuş bir Mürşid-i kâmille beraber olmamız, onu dinleyip ona uymamız, onunla beraber “Allah” dememiz gerekir.

Evet, Allah’ın yaratmasında bir değişiklik göremezsin, dedi Allah. Kimse Allah’ın yarattığını değiştiremez; ama insan, Allah’ın kendisine verdiği fıtratı kaybedebilir. Nasıl kaybeder? -Kendine yeni bir fıtrat ortaya koyup kendi kendine hayali bir varlık üretir. İşte, buna nefis denir. Bu yüzden nefis gerçek değildir, bizim kendi üretimimizdir.

Zâliked dînul kayyim: “Bu, Allah’ın kayyim dinidir.” Bu; Allah’ın sizi ayakta tutan dini, kıymet dini, Allah’ın size verdiği şerefi, kıymeti taşıma dinidir. Bu, Allah’ın verdiği fıtrata sahip çıkmaktır. Ve lâkinne ekseran nâsi lâ ya’lemûn: “Ama insanların çoğu bunu bilmez.” (Rûm /30) Eğer çoğunluğa uyarsan kaybedersin; çünkü çoğunluk bunu bilmez, dedi Allah.
Munîbîne ileyh: “Ona dön.” Rabbine dön, ona münib ol, ona gönül ver, gönlünü ona ver. Vettekûhu: “Ona karşı takva sahibi ol (sorumluluğunu kabul et).” Onun sana yüklediği sorumluluğu, sana verdiği şerefi kabul et, sana yüklediği emaneti taşı. Sana yüklediği o emaneti öyle bir taşı ki o ol; yani sana nefhettiği ruh ol.

Ve ekîmûs salâte: “Bununla beraber namazı ikame et (namazla kıyamda dur).” Namaz seni ayakta tutsun, seni Allah’ın huzurunda tutsun. Allah namaz kıl veya namazı eda et demedi “namazı ikame et; yani namazla kıyamda, Allah’ın huzurunda dur, hayatını Allah’ın huzurunda durarak yaşa” buyurdu. Ve lâ tekûnû minel muşrikîn: “Sakın müşriklerden olma!” (Rûm /31) Böyle yapmazsan müşriklerden, Allah’a şirk koşanlardan olursun. Allah’a dönmez, yönelmez, gönlünü Allah’a vermez, Allah’a karşı sorumluluğunu kabul etmez, takva sahibi olmaz, namazı da ikame etmezsen müşriklerden olursun, sakın müşriklerden olma, buyurdu Allah.

Ayet devam eder. Minellezîne ferrakû dînehum: “Onlardan bir kısmı (yani ehli kitaptan, mü’minlerden bir kısmı) dinlerini ayırıp parçalamışlardır.” Ve kânû şiyeâ: “Bununla beraber parça parça (bölük bölük, şube şube) olmuşlardır.” Şimdiki tabirle cemaat, cemaat olmuşlardır. Kullu hızbin bimâ ledeyhim ferihûn: “Onlardan her biri (her taraftar) kendindekiyle övünür (ferahlanır).” (Rûm /32) Böyle olanlar “bendeki din hak olan dindir” deyip onunla övünür, ferahlanır, sevinir.
Eğer biri dinin bütününe iman etmemişse, dini, imanı, Allah’ın kitabına, vahyine göre, ahlakı da Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in ahlakına göre değilse, önderi, rehberi, tabi olduğu kişi Resulullah (s.a.v.) Efendimiz değilse bu durumda dinin bir parçasını almış ve “bizim yolumuz budur” demiştir. Ona böyle olmadığını söylesen bile seni anlamaz.

PİR MUHAMMED HÜSEYİN (R.A.)
(El Esmau'l Husna-3, El Fâtır ismi Sayfa: 216-218)