Tefe'ül ve Fal-ı Kelam
 

Tefe'ül ve Fal-ı Kelam;

Birinci kişi: Sadece kendi fiziksel ihtiyacından (yorgunluktan, eve gitmekten) bahseder. Zihninde çarşıya dair hiçbir şey yoktur.

İkinci kişi (Niyetli olan): Çarşıya gitmek ister ama içinde bir kararsızlık, bir işaret arayışı vardır.

İlk kişi "Eve gideceğim" dediğinde, çarşıya gitmek isteyen kişi bunu "kendi niyetine bir onay" (tefeül) olarak algılar. Çünkü çarşıya gitmek için evden çıkması gerekiyordur veya o sözü kendi içindeki bir düğümün çözümü olarak duyar. Yani kelimeler aynıdır, ancak "duyanın niyetinin filtresinden" geçerek tamamen başka bir eyleme dönüşür.