namazı vaktinde kılarsın , namaz biter selamı verirsin.
Allahım ... muradımı verecek bir sebep ihsan eyle dersin sonra başlarsın zikretmeye...

Allah razı olsun hocam

emeğinize sağlık Celcelutiye hocam yine yetişmişsiniz

Namazın içinde secdede böyle bir şey okunması açıkçası çok doğru gelmedi, Allah kelamı ve peygamberin bildirdikleri dışında anlamına tam vakıf olmadığımız şeyleri namaz esnasında özellikle secdede söylemek biraz sıkıntılı olabilir diye düşünüyorum

ben bunu birkaç kere yaptım ama hala bekliyorum, bir yerde berhetiyye isimlerinden bahsederken ''sabırla ısrarla devam edilmeli'' yazıyordu inşallah dileklerimiz gerçekleşir şahsen çok umudum kırılmaya başladı son zamanlarda okumadığım dua,davet azimet kasem kalmadı nerdeyse en tehlikeli denlienleri bile yaptım, en ufak bi hareketlenme bile olmadı, yahu öyle çaresiz duruma düştüm ki niye hüddam gelmiyor niye cin hatta ifrit bile olsa niye gelmiyor diye buhrana girdim. çünkü bıktım artık, ''senin için hayırlı değildir'' sözünün safsata olduğunu öğrendim bu arada, bazı kıssalar okudum, peygamger efendimizin zamanında bir adam cehennemdeki azabını dünyada çekmeyi istiyor, peygamber efendimiz de o sırada bir yere giderken adamın bu şekilde dua ettiğini görüyor döndüğünde adamın tüyleri yolunmuş tavuk gibi acı içinde kıvrandığını görünce ona ''niçin kendin için azab istedin? oysaki affedilmeyi isteseydin azab zaten kalkacaktı'' şeklinde bir kıssa geçiyor başka örneklerde var yani demek istediğim hayırlı veya hayırsız veya ikiside değil sadece malayani bir istek belki ama istiyorum sonuçta illa her şeyin zaruri mi olması lazım? dilek dediğin herhangi bir istek olabilir gerekli veya gereksiz verecek olan Allah sonuçta. benim ev havas kitabı kaynıyor birsürü değişik uygulama gördüm yaptım, maksimum gördüğüm etki elektiriklerin gitmesi oldu ki tesadüf de olabilir emin değilim. ben gerçekten bi dua veya davet havas uygulaması da olabilir kim yaparsa yapsın işe yarayacak bi uygulama arıyorum. manevi halden bağımsız olarak kim okursa okusun kim yaparsa yapsın işe yarayacak bir uygulama. yani ne bileyim bi kağıdı ateşe tuttuğunda yanması gibi, bunu kim yaparsa yapsın o kağıt yanacak sonuçta. kusura bakmayın amacım moral bozmak değil fakat gerçekten ne yapacağımı şaşırmış durumdayım ve bazılarının tecrübe ettiği şeyleri aynı şekilde ben de yapıp sonuç alamayınca gerçekten kafam beynim gidiyor benim

Senin aradığın şey — “kim yaparsa yapsın kesin çalışan, mekanik bir uygulama; dinî olarak da, aklen de tehlikeli bir kapı. Çünkü bu, duayı ibadetten çıkarıp mekanizmaya çevirmek demek. İbadet mekanizma değildir; Allah Teâlâ bir “otomat” değildir. “Kâğıdı yakınca yanar” benzetmesi, dua için doğru benzetme değil.

“En tehlikeli denilenleri bile yaptım, yine de hiçbir kıpırdama olmadı” cümlesi, senin sandığın gibi “dua işe yaramadı” demekten ziyade, çoğu zaman Rabbimin seni koruduğuna işaret eder. Çünkü bu tür kapılarda “kıpırdama” diye aranan şeyin kendisi bile bazen bir imtihandır. Sen bugün “niye olmadı?” diye üzülüyorsun ama aynı cümle başka bir açıdan şunu da söylüyor: “O kapı açılmadı; demek ki oraya sürüklenmeme izin verilmedi.” Zira o kapı açılsaydı, yaşanacakların nereye varacağını kimse bilemezdi; insan bazen bir şeyi “çözüm” sanır, sonra onun bedelini ömür boyu taşır. Rabbimiz bir şeyi vermeyerek de verir; bazen “vermeme” bizzat rahmetin kendisi olur.

Bu yüzden “hayırlı değilmiş” sözünü safsata diye kenara atmak, tam da bu tecrübeyi yanlış okumaktır. Hayır-hayırsız meselesi, “her isteğim mutlaka kötü” demek değildir; fakat özellikle şer’î sınırları zorlayan şeylerde bu cümle daha da hakikatli hâle gelir. Sen “tehlikeli” diye bilinen şeylere yönelmişsin; buna rağmen bir netice çıkmaması, ‘sebep-sonuç’ diliyle değil, korunma diliyle okunmalıdır. Çünkü kimi şeyler vardır; sonucu değil, sonucu sandığın “açılmanın” kendisi beladır. Bu yüzden büyükler, “Kapı açılmadıysa şükret; açılan her kapı hayır değildir” demişlerdir.

Şunu da açık söyleyeyim: Bu alanlarda “ben yaptım oldu” diye konuşanların çoğu, işin arka yüzünü anlatmaz. Bir süre sonra korku, takıntı, uyku bozulması, vehim, çevreyi düşman görme, sürekli işaret arama gibi hâller başlar. İnsan bunu “manevî hareketlenme” zanneder; hâlbuki çoğu zaman zihin ve sinir sistemi tükenmiştir. Senin “hiç kıpırdamadı” dediğin şey, bu açıdan da rahmettir.

kusura bakma ama bu tarz sözleri de çok duydum bunun korunmayla falan alakası yok çünkü girdiğim depresyon beni intihara sürüklüyor bundan da korunayım o zaman? yani benim kafayı yemem hayırlı isteğimin olması hayırsız mı?. farklı şeyler de istedim hiçbirinden en ufak netice yok hepsi mi hayırsız? hepsi mi ''tehlikeli''? alakası bile yok dediğim gibi örnekleri var. ben sadece niye olmadığını anlayamıyorum. sadece bahsedilen faziletine ulaşabilmeyi istiyorum o kadar. sadece davetlere göre değil ben daha son zamanlarda bu tarz şeylere yönelmeye başladm önceden hep hadislerden rivayet olunan dualara, kurana yöneliyordum ama bahsedilen faziletlerin en ufağına bile ulaşamadım. heralde dinden falan çıktım başka açıklama bulamıyorum. Kaldı ki bazı dualarda ''münafıklara öğretme, okuyup da Allahtan uygunsuz şeyler isterler de hemen kabul olurlar'' hadiste geçen tabir bu şekilde bundan bile netice alamadım. yani münafık bile değilim düşün artık.

nasihat aramıyorum yani. sonuç arıyorum kapı arıyorum ama bulamıyorum
yıllarca uğraşıp ellerimi boş bulmaktan gına geldi.

illa dediğim olsun demiyorum yanlış anlamayın. başka birşey olsun? ne bileyim en ufak pozitif bir şey? o kadar ağlayarak yalvarıp da tek karşılığımın sessizlik olmasından bıktım

Kardeşim, yazdıklarının içinde en ciddi cümle “girdiğim depresyon beni intihara sürüklüyor” cümlesidir. Bu noktadan sonra mesele artık sadece “niye netice alamadım?” meselesi değildir. Evvela can emniyeti meselesidir. Eğer kendine zarar verme ihtimalin şu an gerçekse, bunu forum başlığında taşıma; bulunduğun yerde bir yakınını ara, yalnız kalma ve acil yardım hattına yahut en yakın hastaneye başvur. Bu taraf hafife alınacak taraf değildir.

De ki: Ey kendilerine karşı aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.’ (Zümer 39)

Bak, ayet açıkça ‘ümit kesmeyin’ diyor. Demek ki insan öyle bir yere düşebilir ki ümit kesmeye yaklaşır; ama Rabbimiz tam da orada sesleniyor. Bu yüzden senin şu an hissettiğin karanlık, hüküm değil; geçmekte olan zor bir hal olabilir.
‘Muhakkak ki zorlukla beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten zorlukla beraber bir kolaylık vardır.’ (İnşirah)

Belki sen şu an sadece zorluğu görüyorsun; kolaylık henüz görünür olmadı diye yok sanıyorsun. Ama görünmemesi, olmadığı anlamına gelmez. Kaldı ki her gecikme reddedilmek değildir. Bazen kulun önce kalbi tutulur, sonra yolu açılır.
Bir de şunu unutma kardeşim:
‘Kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.’ (Ra’d)

Yani aradığın şey sadece ‘netice’ olmayabilir; belki önce kalbin sükûna muhtaç. Bu yüzden bence bir süre kendini yoran, zihnini karıştıran ağır şeylerden uzaklaş. Rabbine sade bir dille yönel. İçinden geldiği gibi konuş. Kırgınsan kırgınlığını söyle, yorgunsan yorgunluğunu söyle. Çünkü O kalpten geçeni bilir.