RabiaN Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 265969)

Allah'ın selamı üzerinize olsun kıymetli kardeşlerim ve kıymetli büyüklerim.

Size kendi deneyimlerimden yola çıkarak estağfirullah demenin kıymetini anlatacağım. Ben ne alimim, ne bir tarikata bağlıyım, ne bir akıl hocam var ne de keşfim açık. Sıradan bir kulum. Ama bazı şeyler açık ve nettir. Bazen de hep bildiğimiz ama şeytanın unutturduğu şeylerin hatırlatılması gerekir. İşte benim hikayem şöyledir;

Yaklaşık 6 ay önce, sanıyorum ki dileklerin kabulü için bir takım uygulamalar ararken saat geç olmuş, uyku bastırmış, gördüğüm bilgileri kafamda çorba etmiş ve nereden, neden geldiğini bilmediğim bi sonuca varıp uygulamaya başlamıştım;
"Günde 700 defa Estağfirullah Demek"

Aslında bu bilgi doğru bir bilgi fakat başka bir amaca, başka bir uygulamaya ait. Hemen ait olduğu uygulamanın bağlantısını da buraya koyayım hatta;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


Gördüğünüz üzere 700 istiğfar bu uygulamada geçen bir bilgidir. Ama bahsettiğim gibi, kafama bir kere yazılmış, uygulamaya başlamışım, istiğfar yapmak hoşuma gitmeye başlamış ve günde 700 defa yatmadan önce veyahut sakin kafa ile boş kaldığım bir anda 700 defa estağfirullah demeyi alışkanlık haline getirmişim.

Şunu da belirteyim, Yüce Allah ile aramdaki sırları başka kullar ile paylaşmaktan dilim yandığı için detaylı bilgi vermeden genelleyerek ifade edeceğim deneyimlerimi.

(Bu durumla ilgili de hemen bir bağlantı bırakayım ki muzdarip olan varsa vesilesiyle nasiplensin;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] )


Birgün açıköğretim sınavına gittim. Sabahın köründe olduğu yetmezmiş gibi yanlışlıkla erken gitmiştim. Sınava başlayana kadar, kimseler yokken, camdan etrafı izleyip tefekkür modumu açtım. Gökyüzü, ağaçlar, ah o düzen; şaheser... Sonra sınava başladık, sınavım 5 dkkada bitti. Bilen bilir ilk yarım saat çıkmak yasaktır. Ne yapsam ne yapsam ? Hazır tefekkür modum açık kalmışken soyutladım kendimi sınıftaki bilmem kaç kişiden, sınavdan, dünyadan. Başladım estağfirullah çekmeye. 700'e tamamladığım gibi çıkış saati gelmişti zaten. Kalbim ferah, zihnim berrak, ruhum yatışmış halde çıktım. Birkaç saat sonra aynı yerleşkede başka derslerden sınava girecektim. İki sınav arası eve uğradık namazlarımızı eda etmek için. Evden çıkmadan önce, benim değişimimi, benim değişimime vesile olan kişiyi asla unutmamak için kendime bir hatırlatıcı belirlediğim, sürekli taktığım güneş şeklindeki kolyemi boynumdan çıkardım. (Dikkate almam gereken rüyalarım hep güneş imgesi ile tecelli olmuştur ve ruh halim güneşten çok etkilenir. Değişimime vesile olan kişinin önemi de güneş imgesi ile gelen bir rüyamla netleşmişti. SubhanAllah !) "Artık buna ihtiyacım yok ,kim olduğumu unutmamak için Allah bana yeter." deyip ilk defa o kolyeyi çıkardım. Öyle bi hissiyat geliverdi işte.

Diğer sınavların saati gelince sınava gireceğim binanın ön cephesine yürümeye başladım. Kafamı kaldırmamla dondum kaldım ve içimden subhanAllah ! deyip yoluma devam etmeye çalıştım.

Bir şey, bir kimse, bir dilek, bir ihtiyaç vakti gelmedikçe, gerçekleşmesini engelleyen günahlar def edilmedikçe ,Allah dilemedikçe, kul mükemmel hesaplar yapsa da, aracılar bulsa da, uykusuz kalıp çözüm arasa da sahip olunabilecek şeyler değildir. Kaderinse dünya küçüktür,ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın." Aynı işi yaptığımız zamanlarda aynı yerlerde bulunmamıza rağmen, aynı yolları aynı saatlerde yürüyüp, ortak yakın arkadaşlara sahip olmamıza rağmen asla karşılaşmadığım o önemli kişiyi, yaşadığım şehrin çok dışında kalan bir yerde çok alakasız bir şekilde karşımda buldum. O an anladım ki kalpten dile akan o estağfirullah'lar var ya işte dertlere derman, yollara ışık olur.

Bu olay sadece yüzeysel olarak anlatabileceğim bir tanesi. Benim için de çok net bir uyarı niteliğinde. Bu nedenle her mü'mine bilgi olsun, teşvik olsun isterim. Estağfirullah'ı dilinize ve kalbinize sabitledikçe, genel olarak işlerinizin yolunda gitmeye başladığını, vesveselerin esiri olmadığınızı, ibadetlerinizin lezzetinin arttığını göreceksiniz inşaAllah. Tövbenin, istiğfar yapmanın her türlüsü kıymetlidir ve unutmayınız ki günahların ardından tövbe etmek farzdır.

Başlığı özellikle 700 estağfirullah ibaresiyle açmadım.[/U] Çünkü dediğim gibi 700 adet çekilmesi türlü mucizelere sebep olur diye bir bilgi yok. Sayılara çok önem veririm fakat bu deneyimimde meselenin 700'de değil , mutmain bir kalp, salih bir niyet, tam teslimiyet ile yapılmış yüksek sayılı istiğfar olduğunu düşünmekteyim. Ve tabi her Allah rızası için yapılan uygulama gibi bu uygulamayı da istikrar ile sürdürmek önemli. Su damlaların istikrarı kayayı bile deler biiznillah teala!
700 sayısıyla ilgili son olarak şunu eklemek isterim; bu uygulamada sayının önemli olmadığı fikri bana aittir. Doğrusunu Allah bilir. Zaten günde en az 70 veya 100 istiğfar çekilmesi uygundur. Siz arttırabildiğiniz kadar arttırın, samimi olun , Allah'ın günahları bağışlayabilecek tek ve en büyük güç olduğunu kalbinize altın harfler ile yazın.

Rabbim hepimizi bağışlasın. heart3

RabiaN Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 265969)

Allah'ın selamı üzerinize olsun kıymetli kardeşlerim ve kıymetli büyüklerim.

Size kendi deneyimlerimden yola çıkarak estağfirullah demenin kıymetini anlatacağım. Ben ne alimim, ne bir tarikata bağlıyım, ne bir akıl hocam var ne de keşfim açık. Sıradan bir kulum. Ama bazı şeyler açık ve nettir. Bazen de hep bildiğimiz ama şeytanın unutturduğu şeylerin hatırlatılması gerekir. İşte benim hikayem şöyledir;

Yaklaşık 6 ay önce, sanıyorum ki dileklerin kabulü için bir takım uygulamalar ararken saat geç olmuş, uyku bastırmış, gördüğüm bilgileri kafamda çorba etmiş ve nereden, neden geldiğini bilmediğim bi sonuca varıp uygulamaya başlamıştım;
"Günde 700 defa Estağfirullah Demek"

Aslında bu bilgi doğru bir bilgi fakat başka bir amaca, başka bir uygulamaya ait. Hemen ait olduğu uygulamanın bağlantısını da buraya koyayım hatta;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


Gördüğünüz üzere 700 istiğfar bu uygulamada geçen bir bilgidir. Ama bahsettiğim gibi, kafama bir kere yazılmış, uygulamaya başlamışım, istiğfar yapmak hoşuma gitmeye başlamış ve günde 700 defa yatmadan önce veyahut sakin kafa ile boş kaldığım bir anda 700 defa estağfirullah demeyi alışkanlık haline getirmişim.

Şunu da belirteyim, Yüce Allah ile aramdaki sırları başka kullar ile paylaşmaktan dilim yandığı için detaylı bilgi vermeden genelleyerek ifade edeceğim deneyimlerimi.

(Bu durumla ilgili de hemen bir bağlantı bırakayım ki muzdarip olan varsa vesilesiyle nasiplensin;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] )


Birgün açıköğretim sınavına gittim. Sabahın köründe olduğu yetmezmiş gibi yanlışlıkla erken gitmiştim. Sınava başlayana kadar, kimseler yokken, camdan etrafı izleyip tefekkür modumu açtım. Gökyüzü, ağaçlar, ah o düzen; şaheser... Sonra sınava başladık, sınavım 5 dkkada bitti. Bilen bilir ilk yarım saat çıkmak yasaktır. Ne yapsam ne yapsam ? Hazır tefekkür modum açık kalmışken soyutladım kendimi sınıftaki bilmem kaç kişiden, sınavdan, dünyadan. Başladım estağfirullah çekmeye. 700'e tamamladığım gibi çıkış saati gelmişti zaten. Kalbim ferah, zihnim berrak, ruhum yatışmış halde çıktım. Birkaç saat sonra aynı yerleşkede başka derslerden sınava girecektim. İki sınav arası eve uğradık namazlarımızı eda etmek için. Evden çıkmadan önce, benim değişimimi, benim değişimime vesile olan kişiyi asla unutmamak için kendime bir hatırlatıcı belirlediğim, sürekli taktığım güneş şeklindeki kolyemi boynumdan çıkardım. (Dikkate almam gereken rüyalarım hep güneş imgesi ile tecelli olmuştur ve ruh halim güneşten çok etkilenir. Değişimime vesile olan kişinin önemi de güneş imgesi ile gelen bir rüyamla netleşmişti. SubhanAllah !) "Artık buna ihtiyacım yok ,kim olduğumu unutmamak için Allah bana yeter." deyip ilk defa o kolyeyi çıkardım. Öyle bi hissiyat geliverdi işte.

Diğer sınavların saati gelince sınava gireceğim binanın ön cephesine yürümeye başladım. Kafamı kaldırmamla dondum kaldım ve içimden subhanAllah ! deyip yoluma devam etmeye çalıştım.

Bir şey, bir kimse, bir dilek, bir ihtiyaç vakti gelmedikçe, gerçekleşmesini engelleyen günahlar def edilmedikçe ,Allah dilemedikçe, kul mükemmel hesaplar yapsa da, aracılar bulsa da, uykusuz kalıp çözüm arasa da sahip olunabilecek şeyler değildir. Kaderinse dünya küçüktür,ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın." Aynı işi yaptığımız zamanlarda aynı yerlerde bulunmamıza rağmen, aynı yolları aynı saatlerde yürüyüp, ortak yakın arkadaşlara sahip olmamıza rağmen asla karşılaşmadığım o önemli kişiyi, yaşadığım şehrin çok dışında kalan bir yerde çok alakasız bir şekilde karşımda buldum. O an anladım ki kalpten dile akan o estağfirullah'lar var ya işte dertlere derman, yollara ışık olur.

Bu olay sadece yüzeysel olarak anlatabileceğim bir tanesi. Benim için de çok net bir uyarı niteliğinde. Bu nedenle her mü'mine bilgi olsun, teşvik olsun isterim. Estağfirullah'ı dilinize ve kalbinize sabitledikçe, genel olarak işlerinizin yolunda gitmeye başladığını, vesveselerin esiri olmadığınızı, ibadetlerinizin lezzetinin arttığını göreceksiniz inşaAllah. Tövbenin, istiğfar yapmanın her türlüsü kıymetlidir ve unutmayınız ki günahların ardından tövbe etmek farzdır.

Başlığı özellikle 700 estağfirullah ibaresiyle açmadım.[/U] Çünkü dediğim gibi 700 adet çekilmesi türlü mucizelere sebep olur diye bir bilgi yok. Sayılara çok önem veririm fakat bu deneyimimde meselenin 700'de değil , mutmain bir kalp, salih bir niyet, tam teslimiyet ile yapılmış yüksek sayılı istiğfar olduğunu düşünmekteyim. Ve tabi her Allah rızası için yapılan uygulama gibi bu uygulamayı da istikrar ile sürdürmek önemli. Su damlaların istikrarı kayayı bile deler biiznillah teala!
700 sayısıyla ilgili son olarak şunu eklemek isterim; bu uygulamada sayının önemli olmadığı fikri bana aittir. Doğrusunu Allah bilir. Zaten günde en az 70 veya 100 istiğfar çekilmesi uygundur. Siz arttırabildiğiniz kadar arttırın, samimi olun , Allah'ın günahları bağışlayabilecek tek ve en büyük güç olduğunu kalbinize altın harfler ile yazın.

Rabbim hepimizi bağışlasın. heart3

Dolunay9 Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 266207)

Şuan benim de bir problemim var,ibadetlerim aksıyor,vesveselerin esiri oldum adeta.Dolu gözlerle okudum çok teşekkürler,mutlaka deneyeceğim.Allahın rahmeti üzerinize olsun.

Sirlidualar Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 545082)

Vesvese geldiğinde vesveseyi tınlamayın. Vesveseyi düşünürseniz daha çok olur. Mesela "Niye bana vesvese geliyor gelmesin niye böyle niye şöyle" derseniz daha çok vesvese olur. Hiç geçmezse -ki dediğim gibi tınlamazsanız vesvese geçer- 101 ya kuddus 3 ayetel kürsi 41 nas suresi okuyun. Allahın izniyle vesvesem geçsin 41 nas 101 ya kuddus 3 ayetel kürsi vesile olsun diyerek niyet edin (kendiniz farklı bir şekilde de niyet edebilirsiniz ben örnek verdim). Şifa olsun Allahın izniyle. Allaha emanetsiniz.

Aheste Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 545109)

Vesvese geldiğinde kalben onaylamıyorsan hiç sorun yok. Böyle düşününcede vesveseci voltasını alıyor.

Sirlidualar Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 545184)

2mizde aynı şeyi demiyor muyuz? Ben vesvese geldiğinde hiç umursamadan kendi hayatıma devam ediyorum hemen geçiyor. Bana bunu öğretmenim demişti.

Aheste Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 545197)

Haklısın kardeşim ikimizde aynı düşüncedeyiz. Bilmeyene ilham olsun ögreti olsun diye bende teyit etmiş oldum ki , okuyan arkadaşlar bunun doğru bir uygulama olduğuna kanaat getirsin.

Sirlidualar Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 545204)

Teşekkür ederim havasla ilgili az bilgim var siz biliyorsanız özel mesajla konuşmak isterim

Aheste Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 545346)

Yok kardeşim şuanda ilgi alanım değil havas konusu. İlerleyen zamanda ne olur onu bilemiyorum.

herneyse Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 283266)

Allah razı olsun kardeşim ne kadar samimi anlatmışsın, Tövbe kapısı hep açık
Rabbim bizleri bu kapıdan nasibi olanlardan eylesin inşallah.


Ahmet bin Hanbel Hazretleri uzak bir yere giderken yatsı vakti gelmiş bir köy Camisinde cemat ile namazı kıldıktan sonra eğer bir müsliman beni davet ederse icabet ederim, yoksa camide gece ibadet ederim diye düşünmüş, fakat kimse davet etmeyince Camide kalmış Kurân-ı Kerim okumaya başlamış, biraz sonra birisi gelip camiide kalamayacağını kapıları kitleyeceğini söylemiş.

Ahmet bin Hanbel hazretleri peki demiş ve dışarı çıkmış fakat o kişi merhametsiz birisi olduğundan acele et buradan uzaklaş diye bağırıp yakasından çekerek avlunun dışına çıkartmış.

Adamın bağırması oradan geçmekte olan fırıncının dikkatini çekince ne oluyor diye bakmış ve hadiseyi anlayınca gel bu gece fırında kal demiş.

Fırına giderken, kapıyı açarken, hamur yoğururken fırıncı sürekli Estagfirullah diyormuş.

Ahmet bin Hanbel Hazretleri neden sürekli istigfar okuyorsun diye sormuş.

Fırıncı istigfar sayesinde bugüne kadar Rabbimden ne istediysem bana verdi, sadece bir dua'm halen kabul olmadı dedi,

Ahmet bin Hanbel Hazretleri nedir o kabul olmayan dua diye sordu,

Fırıncı: Ahmet bin Hanbel Hazretlerinin mübarek yüzünü görüp sohbetiyle şereflenmekti dedi.

Ahmet bin Hanbel Hazretleri;

''Allahü teâlâ duanı öyle bir kabul etti ki, hemde yakamdan çekerek beni sana getirdi Ahmet bin Hanbel benim'' buyurdu.

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Bir kimse istiğfârı dilinden düşürmezse, Allah Teâlâ ona her darlıktan bir çıkış, her üzüntüden bir kurtuluş yolu gösterir ve ona beklemediği yerden rızık verir.”
Ebû Dâvûd

“Rabbinizden mağfiret dileyin; çünkü O çok bağışlayıcıdır. (Mağfiret dileyin ki) üzerinize gökten bol bol yağmur indirsin, mallarınızı ve oğullarınızı çoğaltsın, size bahçeler ihsan etsin, sizin için ırmaklar akıtsın” [Nuh sûresi (71), 10-12]