Beden nefes aracılığıyla yaşar; bir kez nefes durduğunda, beden ölür. Ruh sevme aracılığıyla var olur fakat birçok insan bir ruha sahip değildir çünkü onlar asla sevmeye başlamadılar. Onlar sadece bir ruha sahip olduklarını farz ederler fakat sahip değiller. Potansiyel olarak tabi ki sahiptirler ve eğer sevmeye başlarlarsa o gerçeklik haline gelir. Aşk senin potansiyel ruhunu gerçek bir olguya dönüştürür. Bu en büyük mucizedir, en büyük sihir, yaşamın en büyük sırrı. Aşktan daha yüksek bir şey yoktur.
Fakat ben aşk kelimesini kullandığım zaman onu çok özel bir anlamda kullanıyorum. Onun sıradan çağrışımları yoktur: o sadece bütünle sevgi dolu bir ilişkidir, her şeyle arkadaşlık, hatta normalde ölü olduğu düşünülen şeylerle bile.
Bir aşık sandalyeye bile canlıymış gibi davranır. Bu onun canlı olup olmaması meselesi değildir; önemli olan şudur ki aşık sevmeyen olamaz bu yüzden o her ne yapsa aşk vardır.