Anlayanıma bağlıydım bir tek

(...) Simamı benzetip birine, ansızın "kimlerdensin" diye sorunca adam, bi tek sen geldin aklıma. En çok da yüreğin geldi; anam gibi ruhumun boynuna sarılan yüreğin...

Gerçi adam kan bağımı sormuştu ama ben tüm bağlarımı kopartmıştım; kanla, toprakla, bayrakla...
Artık "anlayanım"a bağlıydım bi tek, sevgi bağıyla...

Bi soluklanayım diye çömelmişsem mesela üstüne, eğer anlamışsa yorgunluğumu; taş ile bile akrabayım...
Yanlış anlayıp beni, saldırmazsa; yılanla, akreple, çiyanla da akrabayım...
Ama anlamayanla asla...!!!

Peki hiç anlayanı yoksa insanın.?!
Anlayanı yoksa bi insanın, kimsesizdir, bi başınadır bu dünyada. Eksiktir, büküktür boynu belki ama, kendini anlayabilmişse şayet; yine de, tamdır o kimsesizliğinde...

Yazdığın her cümle, her kelime yüreğime dokunuyor, bana beni anlatıyor, yüreğine sağlık 🙂🌹

__________________
Yarına kaldı şarkılar aman
Bu yaraya deva değil zaman
Ateş düştüğü yeri yakar
Bu düzeni bozuk dünya yalan..

Nasıl etkiledi bu yazı beni..Ruhumun boynuna sarıldı adeta..

özün özü böyle bir şey olmalı,her şey özden başlayıp özüne inmeli,derdini dinlemeli,kalbinin feryadını duymalı...