Cinni ve Türevlerinden BiizniLLAH Hıfz Ve Muhafaza içindir

[☆Tuana]

Sandıktan 4 tane mühür çıktığı rivayet edilir.
2 tanesini sizinle paylaştık.

Cinni ve Türevlerinden BiiznİLLAH Hıfz Ve Muhafaza içindir

SÜLEYMAN PEYGAMBERİN VEZİRİ “ASAF BİN BERHAYA’NIN SANDIĞINDA ÇIKAN MÜHRÜ ŞERİF




“SÜLEYMAN PEYGAMBERİN VEZİRİ “ASAF BİN BERHAYA’NIN SANDIĞINDA ÇIKAN MÜHRÜ ŞERİF HAKKINDA.”

O zaman da FATİHA-İ ŞERİF- AYETLER ve ESMAÜL HÜSNA Varmıydı.?

Şimdi malum ve mestur ola ki; Hazret-i Süleyman aleyhisselâmın veziri Asaf bin Berhiya’nın sanduka-i şerifinden çıkan o mühr-i celilin hikmeti ve dahi üzerinde Fatiha-i Şerif ile esma-i hüsnanın nukuş olunması, avamın zannettiği gibi zahiri tarih ilmiyle fehm olunacak bir keyfiyet değildir. Bu sırrın idraki için evvel emirde Kelamullah’ta beyan buyurulan "Kitaptan bir ilme sahip olan kimse" hakikatini nazar-ı dikkate almak gerektir.

Zira o asırda sema kapıları henüz kapatılmamış, gayb aleminin menfezleri açık idi. Lakin sarahatle beyan etmek iktiza eder ki; Asaf bin Berhiya’nın bu sırra erişmesi asla ruhanilerden yahut cinnilerden bilgi devşirmek tarikiyle olmamıştır.

Bilakis, Asaf bin Berhiya mahlukattan bilgi alan değil, elindeki o azim ilim ile ruhanilere ve cinnilere hükmeden cihanşümul bir makamın sahibidir. Nitekim Belkıs’ın tahtını getirmek hususunda cinnilerin ifriti aciz kalıp mehil isterken, bu zat göz açıp kapayıncaya kadar o tasarrufu icra eylemiştir (Neml Suresi 40).

İşte bu mühim hakikat ışığında, ehl-i kalem ve havas alimlerinin ittifakıyla meselenin künhüne (özüne) şu vechile erilir:

Birinci Vechil: İlm-i Ledün ve Dikey Bilgi
Zahiri ilimler yataydır; zamanın akışına, harflerin ve lisanların tebeddülüne (değişmesine) tabidir. Lakin Asaf bin Berhiya’ya ihsan olunan ilm-i ledün, mahlukat vasıtalarından münezzeh, doğrudan doğruya Ümmü'l-Kitab ve Levh-i Mahfuz menbaına bağlı dikey bir hattır. Fatiha-i Şerif ise henüz dünyaya zahiren nüzul etmeden evvel de o ezeli levhada şifreleri, ebced dairesindeki sayısal karşılıkları ve esma ile olan bağlarıyla mahfuz idi. Zamansızlık alemine doğrudan ilahi ilham ve keşif yoluyla nazar edebilen bir zat için, bu ezeli sırrı müşahede etmek ve o devrin mühür levhasına nakşetmek hakikattir.

İkinci Vechil: Eşyanın Hakikatine Nüfuz (İlim ve Malumat Farkı)
Kitap ilmine sahip olmak; malumat sahibi olmak gibi dünyevi yazıları okumaktan yahut ruhanilerin havadislerine bel bağlamaktan fersah fersah üstündür. Bu ilim, harflerin ve esmaların arkasındaki yaratılış sırrına ve evrenin matematiksel matricine bizzat vakıf olmaktır. Fatiha-i Şerif ise cemi esrarın anası (Ümmü'l-Kur'an) hükmündedir. Asaf bin Berhiya, o muazzam tasarruf gücünü, ruhanilerin dahi fevkinde olan bu zamansız şifreleri doğrudan ilahi ilhamla çözerek elde etmiştir. Dolayısıyla sandukadan çıkan mühür, bir tarih hatası değil; bilakis bu vasıtasız gaybi erişimin ve ilahi ilhamın somut bir nişanesidir.

Üçüncü Vechil: Saray-ı Hümayun’un Bu Sırra Hürmeti
İşte bu sebeptendir ki; Devlet-i Aliyye’nin uleması ve cihan hakimi sultanlar, bu mühr-i şerifi muhtevi olan el yazması eserleri tetkik ettiklerinde, "Bu surenin o devirde ne işi var?" diyerek itiraz etmemişlerdir. Zira onlar, Asaf bin Berhiya’nın ruhanilerden beslenen bir kahin değil, bizzat ayet-i kerime ile tescillenmiş hudutsuz bir ledünni ilmin taşıyıcısı olduğunu gayet iyi bilirlerdi. Bu metinleri birer kronoloji risalesi değil, vasıtasız ve ilham yoluyla indirilmiş zamansız birer manevi teknoloji olarak kabul edip saray-ı hümayunun baş köşesinde hıfzetmişlerdir.



Sanduka-i şeriften çıkan mühür; beşeri tarih çizgisiyle yahut ruhanilerin noksan haberleriyle değil, ancak mahlukatın fevkinde bir "Kitap İlmi" ve "Doğrudan İlahi İlham" penceresinden bakıldığında hakikat tahtına oturur. Müelliflerin saraya arz ettiği ve sultanların hürmetle kabul ettiği asıl sır da budur.