Kalp, Rabbin Evidir. Allahû Teâlâ, Peygamberlerden Birisine, “Benim İçin Bir Evi Temiz Tut ki, Orada Durayım!” Buyurdu. Peygamber, “Yâ Rabbi, Seni Hangi Ev İçerisine Alabilir ki?” Diye Sordu. Allahû Teâlâ Hazretleri Buyurdu ki; Beni Yerim ve Göğüm İçerisine Alamaz. Ancak Mü’min Kulumun Kalbi İçerisine Alır (Benim Mârifet ve Muhabbetimi O Taşır).

Kalp Allah’tan Gâyrî Şeylerden Temizlenir Nûrlarla Dolar İçerisinde Mârifet ve Sırlar Yerleşince Diğer Kullar İçin Bir Merci ve Sığınak Olur. Kim O Kalbe Ulaşır ve Onu Tavâf Ederse (Onun Etrâfında Pervane Olursa) Doğru Yoldan Sapmaktan, İnattan, Kötü Düşünce ve Bozuk İtikatlardan Emniyette Olur. Kim O Kalbe Muhabbet ve Sevgiyle Girerse, Hakk Kapısından Kovulmaktan ve Uzaklaştırılmaktan Emin Olur ve Allah’ın En Fazîletli Kulları Arasına Girer.

Kalp Kâbesinde, İbrahim Aleyhisselâm’ın Makamı, Orada Müşahede Denizine Dalmak ve Kendisine İbâdet Edilen Yüce Sultânın Dışında Herkesten Gönlü Çekip Himmetini Sadece Yüce Mevlâ’ya Yöneltmektir. İşte Bu, Âriflerin Kalplerinin Namazı İçin Kâbe Edindiği ve En Son Hedef Olarak Yöneldiği Makamdır.

Bir Ârif Der ki; Yâ Rabbi! Yarattığın Bütün Varlıkların Dili ve İfâdeleri Değişik Değişiktir. Oysa Senin Güzelliğin Birdir. Her Bir Varlık, Kendi Dilince Senin Güzelliğine İşâret Etmektedir.

Hakk Teâlâ, Peygamberlerine ve Seçtiği Dostlarına Kalplerini Ağyardan (Kendisinden Başka Her Şeyden) Temizlemelerini ve O’nun Dışında, Kalbe Keder Verecek Her Şeyi Terk Etmelerini Emretmiştir. Cenâb-ı Hakk Onlara Bunu İlâhî Varidat ve Nûrların Sürekli Kalplerini Sarması, Mârifet ve İlâhî Sırların Oraya Yerleşmesi, O’nun Heybeti Karşısında İnsan ve Diğer Varlıkların Boyun Eğmesi, Güzelliğine Kalplerin ve Rûhların Teslim Olması İçin Emretmiştir. Bu, Allah’a Zor Değildir.

[Bahrü’l-Medîd]