Zünnun-u Mısri K.s şöyle anlattığı rivayet edilir;

birgün elbiselerimi yıkamak için nil nehri kenarına gitmiştim. Nehrin kenarında dururken birde baktım ki görülmemiş şekilde çok büyük bir akrebin bana doğru geldiğini gördüm.

Çok korktum. Beni Onun şerrinden koruması için Cenab-ı Hakka sığındım.

Bir de baktım ki; akrep dere kenarına gelince , dereden büyük bir kurbağa çıktı. Akrep kurbağanın sırtına bindi. Ve derede gitmeye başladılar.

Bende bu duruma şaşırdım. Ve kenardan giderek takib ettim. Nihayet karşı tarafa geçtiler. Akrep kıyıya çıktı. Bir ağacın dibine doğru gitti. Baktım ki ağacın altında , Allah a asi bir genç. Mışıl mışıl uyuyor.

Kendi kendime :
-La havle ve la Kuvvete illa billah. Bu akrep nehrin ötesinden buraya kadar bu genci sokmak için mi? Geldi . Dedim ve içimden. Akrep genci öldürmek için yaklaşırsa Hemen onu öldürmeye karar verdim. Ve hemen yakın bir yere geçtim.

Baktım ki. Karşıdan büyük bir yılan gence doğru geliyor. Yılan yaklaşınca Akrep birden yılana saldırsı ve yılan ölene kadar, başına iğnesini sokup durdu. Yılan ölünce akrep nehre doğru geldi. Ve aynı kurbağa ortaya çıktı. Ona binip geri gittiler. Bende arkalarından baka kaldım..

Sonra gencin yanına gittim. O hala uyuyordu. Bende baş ucunda kendi kedime şöyle dedim.

-ey uyuyan genç. Sen farketmesende Allah seni karanlığın içindeki hertürlü kötülükten korur. Sen uyusan bile , Allah uyumaz. O kullarına çok merhametlidir. Dedim

Genç bu sözlerim üzerine uyandı. Ve bana sordu. Bende olan biteni anlattım. Bunun üzerine tövbe etti. Bütün yapmış olduğu kötü davranışlarından bazgeçip Geri kalan hayatında
İyilerden oldu. Ve ölünceye kadar da bu hal üzere devam etti.

-Allah ona Rahmet etsin.

Diye yaşadığını anlattığı rivayet edilir.

Allah kulundan vazgeçmez.