Çocuğu diğer odaya atıp tekrar salona yatmaya geliyor. Tam yatacakken bir bakıyor çocuk gene aynı yerinde tekrar küllerler oynuyor, başına döküyor. Amcam bidaha kalkıyor tekrar çocuğu tuttuğu gibi diğer odaya atıyor. Bu sefer yatıyor saat 24:00 civarı kapı sesine uyanıyor. Camdan bakıyor kimse yok biraz daha dikkatli baktığında köpeğin kapı etrafında dönüp durduğunu görüyor sonra yatıyor.

Bu olay yaşandıktan tam 2 hafta sonra aklına geliyor o gün yaptıkları. Yani çocuğu tutup attığı. Sonra kendi kendine sorular soruyor o gün o yaşadıkları aklına bir bir geliyor. O çocuk kimdi? Ben nasıl o çocuğu tutup attım? diye düşüne düşüne delirme derecesine geliyor. Sonra olayı dedeme anlatıyor. Dedem de bu işlerden anlıyor yıldıznameye bakıyor, muska yazıyor. Olayı dedeme anlattıktan sonra dedem başlıyor anlatmaya.

"Oğlum sen cinleri kızdıracak birşey yapmışşın. (başta anlattığım olaydan bahsediyor) Cinlerde seni korkutarak ceza vermek istemişler. Eğer o olayı yaşadığın esnada aklın başında olsaydı yani mantıklı bir şekilde düşünseydin veya korku duysaydın anında delirtirlerdi seni. Baktılar ki sana yaptıkları şeyler korku vermiyo bırakıp gittiler seni. Allah'a şükürler olsun rabbim seni korumuş.

Böyle konuştuktan sonra amcamın içine bir ferahlık geliyor ve bir daha bu olay aklına gelmiyor....

Normalde amcamgilin köpek hep kapının önünde yatar geceleri. Kapı ilk ve ikinci kez tıklatıldığında kapıda köpek yoktu. Amcam kapıyı açtığı zaman cin kapıdan içeri girmiş. Sobanın yanında gördüğü siyah çocuk ta kapıyı açtığı zaman içeri giren cinmiş. Allahtan o esnada sorgulamak aklına gelmemiş. Düşünsenize bi çocuğu sobanın yanında görüyor, simsiyah gözlerine bakıyor, sinsi gülüşlerini görüyor fakat en ufak bi korku gelmiyor içinden.

İşte yanımızdaki hafaza meleklerinin görevi bizleri cinlerin şerrinden korumak. O esnada korunmuş amcam.
Burada yazdığım amcamın anısı yaşanmış bir olaydır. Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Allah hepimizi görünmez güçlerin şerrinden korusun inşaAllah...