Kül olmuş ateş yanar mı? Buz tutmuş su akar mı? Bu gözler seni gördü başksına bakar mı..

Bedenim kalbime ne kadar muhtaç ise kalbimde sana o kadar muhtaçtır sevgilim.

Sevmek o kadar güzel ki ama her zaman güzel değildir. Çünkü; aşk her zaman gerçek olmuyor.

Aşk namaz kılmaya benzer; niyet ettikten sonra etrafa bakılmaz.

Büyük bir zat der ki; eşimle tanıştığım ilk gün, diğer bütün kadınların cenaze namazını kıldım.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Öyle ucuz değil gül koklamak, gül tutan ele diken batmalı. Bir aşka gönül veren, o aşkın kapısında yatmalı…

Bir çift göze aşık ve diğer bütün gözlere körüm.

Kirli bir çocuk yüzüyüm kapında; ama dünyanın en temiz gözleriyle bakıyorum sana. Şeker değil istediğim, yüreğini koy avuçlarıma.

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; alışık değilim harama, ondan olacak herhalde.

Yum gözünü aç elini. Yüreğim senindir. İster cam kenarına koy, güneş alsın. İster can kenarına koy, hep sende kalsın.

İnan gözümde hiç bir değerin yok, ne varsa kalbimde.

Bendeki yerin anayasadaki ilk 3 maddeye benzer sevgili; değişmez, değiştirilemez, değişmesi teklif bile edilemez.

İster yar ol, ister yara. Lütfun da başım üstüne kahrın da…

Gece midir insanı hüzünlendiren, yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? Gece midir seni bana düşündüren yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen?

Aklımda işin yok! Durup durup aklıma gelme. Yanıma gel, mevzu kalbimde!

Öyle bir seveceksin ki, yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki, seni gözleriyle bile aldatmayacak. (Can Yücel)

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Ölsen bile benden kurtulamazsın. Kefen olur bedenini sararım. Yağmur olur üzerine yağarım. Çiçek olur mezarında açarım. Ölsen bile benden kurtulamazsın.

Aşk bir uçurumdan düşmek gibidir, bunun için sevgiliye “yar” denilir.