İyi geceler ve selamunaleyküm.

siz değerli insanların karşısına böyle bir mesajla çıkmak istemezdim ama kendimi çok kötü hissediyorum.

elimi attığım her işte (istanbula yerleşmek hariç) başarısız oldum. medeni cesaretim yok. korkularım var. bekar kaldım yuvamı kuramadım. vücudumdaki deformasyıonlardan aynaya bakmaya iğrenir oldum (tepem kel, kilolu, gözlüklü,çirkin bir erkeğim)

belki havas ilminde kendimce birşeyler yapabilirim demiştim ama o ilmin benim gibi kıt beyinli bir adamı aştığını unutmuştum. belki bu ilimde kendimce bir şeyler yapabilirim diye aldığım malzemelere bile şimdi bakınca ağlıyorum.

hep kendimi avuttum "elbet birgün olacak" diye ama o birgün gelmedi. belki gelecektir ama benim umudum artık tükendi.

tewşekkür ederim sizlere, ne soru sorduysam en içten şekilde cevapladınız. sağolun varolun.

ne aliyi güldürebildim ne de veliyi. ne islamı yaşayabildim ne de bu dünyayı. kendimi boşlukta hissediyorum. şimdi ölsem rabbime ne cevap veririm. bu dünyada yaşamak da artık canımı acıtıyor. herkes acıyarak bakıyor.

bana kızacaksınız ama ben 5 vakit kılmıyorum. içimden gelmiyor. cübbeli hocamın kitaplarındaki uygulamalarda icazet de namaz şartı var. ben namazı isteklerim kabul olsun diye değil allah benden razı olsun diye kılmak istiyorum ama onu da beceremedim.

sadece sizinle derdimi paylaşmak istedim.

herkese teşekkür ederim. siteniz çok güzel. hiç değilse yapamasam da havasın derinlikleri konusunda beni bilgilendirdi.