Endüstriyel işlemler ile doğallığı kalmayan, rafta daha fazla kalması için koruyucular ve katkı maddeleri katılan, renklendirici ve aroma vericiler içeren gıdalar sahte ve zararlı gıdalardır.

İnsan beslenmesine hiç bir yararlılığı olmayan çöp gıdalardır.
Fonksiyonel olarak sağlığımıza hiç bir yararı olmayan gıdalardır

Endüstriyel gıda dünyasının hedefi; insanları beslemek ve doyurmak değildir.

Sürekli ve bol miktarlarda yedikleri ve mideleri dolduğu halde sofradan kalkarken bile açlık hissettirmektir.
Açlık krizi içinde kıvranan insanlar sürekli bir şeyler yemek için gün içinde öğünlerini arttırırlar.
3 öğün yetmez , öğün sayısı 6 ya çıkar .
Tatlı eşiği sürekli yükseldiği için tatlı krizi artık morfin etkisindedir.
Tatlı krizi sürekli daha çok tatlı yemek için gece yarısı bile tatlılar yedirecek bir krizdir.
Açlık hormonu olan Ghrelin hormonu en üst düzeyde kışkırtılmaktadır.
İnsülin dirençliliği ile tatlı isteği kamçılanmaktadır.
Doyma hormonu olan Leptin hormonu baskılanmaktadır.
Bağırsaklardaki yararlı bakteriler yok edilip, hastalıklara karşı direnç azaltılarak bağışıklık sistemi çökertilmiştir.

Açlık ve Tatlı krizi yaşadığımız yüzyılın en büyük gıda kurgusudur.

Sağlıklarının bozulması ile sürekli hastalanan insanlar modern tıp dünyasının hazır müşterilerine dönüştürülür.

Endüstriyel gıda dünyası ile Modern Tıp dünyası iç içe çalışan iki önemli kazanç tröstleridir.