Ebu-l Ferec bin El-Hamami’nin bir müşahedesi:
“Hazreti Pir Gavsul Azam Abdulkadir Geylani hazretleri hakkında duyduğum şeyleri bir türlü kabul edemezdim, inkâr ederdim. Böyle şey olmaz derdim. Bir gün Babil-Ecz'de bir işim çıktı. Oraya gitmem gerekti, gittim. Dönüşümde Hazreti Pir’in medresesinin önünden geçiyordum. Müezzin İkindi ezanını okuyordu. İçimden: "Bakalım şu namazı onun arkasında abdestsiz kılayım farkına varacak mı?" diye bir düşünce geçirdim. Camiye girdim, arkasında İkindi Namazını kıldım. Namaz bitince Hazreti Pir bana dönerek:
- Ey Oğul? Bana bir hacet için gelseydin, mutlaka hacetini görürdüm. Lakin gaflet, bütün mevcudiyyetini kuşatmış ve bu yüzden arkamda abdestsiz namaz kıldın.’ Bunu hiç doğru yapmadın.’ demez mi? Hayretten az kaldı düşüp bayılacaktım. O, benim içimdekileri nasıl bilebilirdi? O andan itibaren tevbekâr olup yanından, hizmetinden hiç ayrılmadım. Gün geçtikçe O’nu sevmeye, saymaya başladım. O’nun feyz ve bereketini çok gördüm.”

Cevherden gerdanlıklar - sayfa: 58