"Hasan-ı Basrî haber veriyor ki:
Bir adam, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın yanına gelerek ağlayıp sızladı.
Dedi: "Benim küçük bir kızım vardı, şu yakın derede öldü, oraya attım."
Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ona acıdı.
Ona dedi: "Gel oraya gideceğiz." Gittiler.
Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm o ölmüş kızı çağırdı:
"Yâ filane!" dedi.
Birden o ölmüş kız, "Lebbeyke ve sa'deyk" dedi.
Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ferman etti:
"Tekrar peder ve vâlidenin yanına gelmeyi arzu eder misin?"
O dedi:
"Yok, ben onlardan daha hayırlısını buldum."
Bediüzzaman'ın
Mektubatı/ mu'cizat-ı Ahmediye ASM. Risalesi - 155
