Şimdi gelin hep beraber ellerimizi Rabbimize kaldıralım ve O’na şöyle yalvaralım: Allah’ım, itiraf ediyoruz çok günah işledik. Hakiki bir mümin olamadık, gönülden yoluna baş koyamadık. Bu zalim sürece ortak olduk. Zalimleri heveslendirecek, onları cesaretlendirecek güçsüzlük, aymazlık ve miskinliğimizle adeta belalara davetiye çıkardık. Aman Ya Rabbi, şu masum çocuklarımızı, annelerimizi, bacılarımızı bizim günahlarımız yüzünden insaf ve insanlıktan nasibi kalmamış şu zalimlerin eline bırakma! Sen Erhamürrahimsin! Sen affı seversin. Affet bizi! Kurtar yavrularımızı! Ve onların masumiyeti hürmetine, baştan ayağı günahkâr halimize rağmen bize de acı, bizi de kurtar! Allah’ım sebepler birer birer tükendi. Kuvvet dengesi alt-üst. Biz aciziz, aciz kaldık. Tek dayanağımız, tek sığınağımız ise Sen’sin. Bize yardım eyle! Mağdur ve mazlum olan masumları, şu eli kanlı, gözü kanlı hoyrat varlıkların insaf(!)ına terk etme! Ey adalet ve hakkaniyetin tesisi için Kitab’ı indiren... rahmetin yayılması için bulutları sevk eden, zalim orduları hezimete uğratan Allah’ım! Şu zalimlerin güçlerini, kuvvetlerini, iradelerini sars! Konumlarını, durumlarını, mekanlarını sarsıntıya uğrat! Amin! Bir gece baskınında namlu karşısında soluk soluğa nefes almaya çalışan, korkudan adeta damarlarında kanı donmuş, beti-benzi atmış biçare ve korunmasız yavruların yerinde, kendi çoluk-çocuğumuzun, o savunmasız minik ciğerparelerimizin olduğunu hayal edelim ve bacaklarımızın bağını çözecek şu tablo karşısında ne diyeceksek, Cenab-ı Hakk’a nasıl yalvarıp yakaracaksak o ölçüde yalvarıp yakaralım.