Hârun Reşid bir ara Behlül’ü aratmış, mezarlıkta uyurken bulmuşlar.

Hemen huzuruna getirmiş.

Behlül Halife’ye sitem etmiş:

"Neden beni uyandırıp getirttiniz? Ne güzeldi hâlim. Rüyamda pahişah olmuştum. Tahtımda azametle oturuyordum."

Hârun Reşid gülmüş:

"Ey Behlül! Uykudaki padişahlıktan ne olacak?"

Behlül hemen cevap vermiş:

"Ne fark eder ey Hârun! Ben gözlerimi açınca padişahlıktan düş*tüm, sen ise kapayınca düşeceksin."