Nefes nefese uyandım.
Şöyle ki ;
Gece kalkıyordum ve küçük kardeşim nefes alamaz bir şekilde abla diye sesleniyordu. Bende kolunu falan oynattım uyansın diye ama uyanmadı. Neyse sesi kesildi diye bende geri gözlerimi kapattım. Ama keşke kapatmasaydım ... Birdenbire şekiller geldi gözümün önüne. Dalgalı dalgalı beyaz çizgiler. Gözümü direk açtım. Kardeşim birden (daha küçük) beni kendine çok güçlü şekilde çekti. Etraf kırmızıya boyanmıştı resmen. Gözleri siyahlaşmıştı. Aynen şöyle dedi ; Sen kardeşini kurtardın öyle mi ?. Sesi de manyak derece de kalındı. Çok korktum. Sonra önüme birden 5 kişi geldi. Bilin bakalım kim ? Onlar geldi. Kanları çekilmiş derece de beyaz , çok çirkin ve yüzlerinin yarısı siyah bir peştemal gibi birseyle kapalıydı. Benden bişeyler istediler saçma sapan . Bende tamam dedim yalandan. Ama hep babamla ilgili. Anneme soyluyordum ama takmamisti. Aglamaya basladim ruyamda. Sonrada uyandim iste.