Bu cümle semantik açıdan iki yönlü açılım verir tartışmaya.

Gnostik açılım: Düşünce hızı ışıktan hızlıdır. Çünkü düşüncenin ağırlığı mantık ve hayal gücü arasındadır. Iki yönlü olarak açılır saçılır.

Mantık ve matematik düşüncenin temelini oluşturur. Hayal gücü ise ulaşabileceği uç noktaları.

Örnegin yerçekimi kaçınılmaz ve hissedilen gerçekliktir. Otostopçunun Galaksi Rehberi ise düşüncenin yerçekimi mantığını aştığı hayal gücüdür.

Agnostikler için ise düşünce yerçekimi ile sınırlıdır. Çünkü hissedilmeyen hiçbir şey gerçek değil yanılsamadır. Uzay/zaman da aslında yanılsamalardan ibarettir.

Gnostikler acıtmayan bıçağı hisseder. Agnostikler ise usturanın keskin yüzünde sürünen bir salyangoz gibi hisseder. Sağa kaysa da düşer sola kaysa da. Ortada kalsa karnı yarılır. Yerçekiminin mutlak etkisiyle seçenekler arasındaki denklemin ürettiği belirsizlik süper pozisyondur.

Bütün bu saçma çelişkiyi bir tarafa bırakırsak elbette ışık hızının aşılması söz konusudur. Bu hızı aşan ise evrenin ta kendisidir. Evrenin iki uç sınırı arasındaki genişleme hızlarının vektörel toplamı ışık hızını aştığı varsayımına dayalı tek mantık önermesidir.

Bu önermeyi de Heisenberg'in belirsizlik ilkesi bozar. Bu ilkeye göre bir hareketin başlangıç noktasını sabit tutarsanız momentumunu hesaplayamazsınız. Momentumunu hesaplarsanız başlangıç noktasını kaybedersiniz. Yani ışıktan daha hızlı olduğu varsayılan evrenin genişleme hızı hangi noktaya göre hızlıdır? Birbirinden sürekli uzaklaşan iki noktanın hızını birbirine göre toplanarak hesaplanır sa başlangıç noktası neresi kabul edilebilir?