Anlamı yaşayamıyoruz yazık ki, hiçbir şeyin, bu yüzden her şeye resim boyutundan bakıyor, tüketici oluyor sonunda kendimizi de tüketiyoruz her şeyle birlikte farkında olmadan.
Hiçbir şeyin içine içeriğine ulaşamıyor dokunamıyor gerçek boyutu yaşayamıyoruz.
Her şey birer ulaşılacak hedef nedense ta ki ulaşana kadar, ulaşıp elde ettiğimiz her şey kullanılmış listesine ekleniyor ve yeni hedefler koyuyoruz kendimize her defasında. kafamızda ulaşmak için tasarladığımız tüm planlar, harcadığımız emek, oluşum sürecinde katlandığımız zorluklar, her şeyle başlangıçta yaptığımız sonsuza kadar birlikteyiz sözü, ilk temasla, birlikte olunca unutulanlar listesine ekleniyor nedense, niyeyse her şey tek kullanımlık....
Mesela kadınlar, eşya mı, kötü üretilen herhangi bir ürünü saklamak için kullanılan paravan mı, kadın adı olmayan, anlamı olmayan mı, neden, ve neden kadın izin veriyor her ürünle birlikte kendisinin özellikle çıplaklığının kullanılmasına, toplumda iş hayatında tutunma mücadelesi mi, kendisini kabullendirmek mi, çıplaklıkla mı, emin misiniz..!
Kadın yerine erkek çıplaklığı olsa idi ne derdiniz?