Neyi iterseniz en fazla onu çekersiniz hayatınıza…


Birşeyin hayatınızdan çıkmasını istiyorsanız, önce onu kabullenin.

Armağanı kabul ettiğinizde hayatınızdan çıkıp gidecektir.

İttiğiniz sey odaklandığınız şeye dönüşür, duyduğunuz tepkiyi daha çok besleyip çoğaltmış olursunuz.

Evrende herşey bize zıddıyla birlikte gelir. Zıddına bakarak olumsuzluğa kapılmak ve onu bir talihsizlik ve engel olarak görmek de bir seçim, onu sizi güçlendiren ve ders alınması gereken bir armağan olarak görmek de bir seçim.

Evrenin en önemli yasalarından biri “Zıt Kutupluluk Yasası”dır.
Zıt Kutupluluk Yasası herşeyin bir karşıtı olduğunu söylerken “şayet birşeyin karşıtı yoksa onun kendisi de yoktur, çünkü biri diğerinin varlığını zorunlu kılar.” Der.

Günlük yasamımızda deneyimlediğimiz hayati zıtlıklar da buna dahildir.
Nefes alıp-vermek, uyumak-uyanmak, üzülmek-sevinmek, acıkmak-doymak gibi.
Nefes almazsak nefes de veremeyiz, hüznü yasamadan sevinci tarif edemeyiz.

Gelişmek istiyorsak zıt kutupların her ikisini de yasayarak tecrübe etmek zorundayız.
Ancak böyle gerekli olan deneyimi kazanarak bu konudaki öğrenme sürecini tamamlayabiliriz. Bazen bir olayı en aşırı uç noktasına kadar yaşamamız gerekebilir.
Ne ögrendiğimizi anlayana ya da gereken dersi çıkarana kadar hep ayni ya da benzer olaylarla yüzlesir dururuz.
Evrende iyi ya da kötü yoktur. Sadece “durum” vardir. Yasadigimiz olaylara anlam yükleyen iyi ya da kötü diye anlamlandıran bizleriz.
Yasama güvenin, basınıza istemediğiniz birsey geldiğinde onu tepkiyle besleyip çoğaltmak yerine, kabullenerek içinde bulundugunuz durumu değerlendirin, almanız gereken dersleri mutlaka bulacaksınız.
Ondan sonra ibre sizin beklediğiniz olumlu yöne dönmekte gecikmeyecektir.

Alıntıdır.