Affetmek, yapılan hatanın üzerine bir tül örter, hatayı muğlaklaştırır. Hata üzerine bıraktığı gölge aracılığıyla, bazen gizler bazen de vurgular. Böylece hata belirsizleşir zamanla, ilk canlılığını yitirir, soluk duruma gelir. Affetmek, belirsiz düşünce tülünü onun üzerine örterek hatanın görünümünü dayanır hale getirir.