Celcelutiye kardesimiz cok guzel bir pencereden bakmis olaya. İnsanlarin dert edindikleri seyler degistikce baktiklari pencereler ve açılar da değisir. Dunyanin anlami, onemsedigi seyler de degisir. Bir cok sey de anlamini yitirir. İsterler ki herkes ayni pencereden bakip ayni seyleri gorebilsin. Celcelutiye de kendi penceresinden sana bir ışık tutmuş. Hani derler ya "Ey Türk titre ve kendine gel!" Diye.. İşte müslumanin da titremesi bir seyler yapmasi ve onune cikan milyar tane ornegi gorup ibretler alip rabbine yonelmesi gerekmektedir. Dunyada o kadar cok sey var ki. Hobiler, eglenceler, meslekler, uğraşlar, dertler, hayaller ve hedefler. İşte cogumuz icin din de bu saydiklarimiza bir İLAVE dir. Bir meslek dali gibidir din ve dindarlik. Oysa din hayati butunuyle icine alir. Hayat ile islami bir butun halinde gorup atacagimiz adimlari duygularimizi dusuncelerimizi islami perspektifte yeniden sekillendirmeliyiz. Her ne yapiyorsak o anda Rabbimizle birlikte oldugumuzun bilincinde olarak yapmaliyiz. Rabbimizi anlamak icin de esmaul husnalarin icerisine derinlemesine dalmaliyiz. Belki o zaman o muhtesem yegane rabbimize aşık olabiliriz. Ama her sey insana sunulan ornekleri tecrubeleri degerlendirip manevi yolu dert edinmesi, Allah rizasini dert edinmesi, samimi bir sekilde gonulden tevbe etmesi ve istemesine bagli. Bir ateist arkadasim bana cinlere inanmam demisti. Peki cinlerin varligindan bahseden kurana bir cin gorursen inanir misin? Demistim. İnanirim demisti. Sen gormussun ve korkmamissin. Ama maneviyatina bir katki saglamadiysa uzucu. Allahu teala ne isaretler cikartiyor karsimiza icin tefekkur etmemiz icin. Sonra ayetinde de buyuruyor: "Hic dusunmez misiniz? Akletmez misiniz"?