"Ben Lat'a tapmam, uzzaya tapmam, ben menata tapmam, Ba'le, Vedd'e, Suvâ'ya, Yeğus'a, Yeûk'a, Nesr'e tapmam, ben puta tapmam, putlara tapmam, İblise, şeytana, tağuta tapmam" diyen biri aslında tapıyor ama kimse yok ki ona söylesin

Kadının biri Rabiatül Adeviyye Hazretlerinin yanında dünyanın ne kadar fesat ve ne kadar aldatıcını olduğunu anlatır dururmuş. Ama hep böyle yaparmış. Konusu bu! Dünyayı hep kötülermiş.

Bir gün yine böyle konuşunca Rabia Annemiz ona dedi: Bu kadar sevdiğin şeyi niye kötülüyorsun ki? Şaştım doğrusu insan sevdiğini böyle kötüler mi?

Kadın dedi: Ne diyorsun Rabia! Ben dünyayı sevmediğimi söylüyorum, ondaki fesadı ve tuzakları anlatıyorum, dünyanın aldatma ve fitnelerinden bahsediyorum.

Annemiz dedi: İyi işte! İnsan andığını sever, sevdiğini anar ve küpte ne varsa dışarı o sızar. Fakat neden böyle hep dünyayı anıyorsun, neden hiç Allah'tan bahsetmiyorsun?

Allah Rabiatül Adeviyye Hazretlerinden razı olsun ve sırlarını kutsasın!

Sözün en güzeli en güzele dair olan sözdür. Ve Allah'tan bahsetmek, onun dini hakkında bahsetmek, onun yolu hakkında bahsetmek en güzeldir.