Allah dostlarının duasını ganimet bilmek gerekir. Zira onların her duası makbuldür. Onlardan dua isteyiniz fakat ısrar etmeyiniz! Zira Allah dostlarının isteyebilmesi için Allah’ın onların gönlünden bir şeyi isteyip murad etmesi gerekir.

Yani bir evliya bir hastayı iyileştiremez; fakat Allah dilerse onun üzerinden ölüyü bile diriltebilir.

Burada unutulmaması gerken bir nokta var ki, Allah’a dost olan mümin, istek ve iradesini Rabbine teslim ederek özel manadaki veli olmuştur. Onlar istemez ve isteyemez. Ne kendisi için ne de bir başkası için bir şey isteyemezler. Onlar Allah’ın taksimatına razıdırlar. Her daim aşk, istiğrak ve rıza halinde ve hayret makamındadırlar. Benliğini ve iradesini Allah’ın iradesinde yok etmişlerdir.

Bu yüzden Allah’ın velileri bir şey isterlerse, yani Allah onların gönlü üzerinden bir şey dilerse bu istekleri "ol emri" gibidir. Ol derlerse olur. İsterlerse olur. Zira onlar dünyaya ait bir şey istemezler ve nefsinden bir şey istemezler. Eğer veli bir şey isteyip murad etmişse, hakikatte onu isteyen Allahtır. Veli bunu bilir, tadar ve sadece seyredip izler.

Bir Allah dostu kendisi için bir şey isteyip dua ederse bu duayı ettiren Allahtır ve Allah icabet edip “sana olan sevgimi gör!” der. Yani ona “seni seviyorum” der. Ve bir başkası için elinde olmadan dua ederse, taraf olursa yine bu Allah’tandır ve Allah icabet edip “gördün mü kulum senin hatrına yaptım.” der. Yani yine ona ”seni seviyorum” der. Ve bunu ona iltifat olsun diye yapar.

Bu şekilde Rabbimiz sevdiklerini ezmeyi sever. Bela vererek de ezer; istediğini vererek de... Bu yüzden velilerin gözleri sürekli buğulu, kalpleri ise yaşlı ve sırılsıklamdır.

Kaygusuz Abdal dedi:

Evliyaya eğri bakma, kevn û mekân elindedir.
Mülke hüküm süren odur, iki cihan elindedir.

Hakk zâtıyla sıfatıyla, tecelli eyledi onda.
Varlığı Hakk varlığıdır, emr-i Sübhan elindedir.