Muaz bin Kesir’den:

İmam Cafer Sadık aleyhisselam şöyle buyurdu:

Vasiyet, mühürlü bir mektup olarak gökten Resulullah’a (sallallahu aleyhi ve âlih) nazil oldu. Ve Resulullah’a vasilik dışında hişbir şey mühürlü mektup olarak nazil olmadı. Cebrail aleyhisselam dedi ki:

Ey Muhammed! Bu, senin ümmetin hakkında Ehl-i Beyt’ine vasiyetindir. Resulullah (sallallahu aleyhi ve âlih) buyurdu ki:

Hangi Ehl-i Beyt’im ey Cebrail? Deki ki:

Allahın Ehl-i Beytten seçtiği (Ali) ve onun evlatları ki tıpkı İbrahim’in varis olduğu nübüvvet ilmine varis olacaklardır. O vasiyetin mühürleri vardı. Ali aleyhisselam birinci mühürü açtı ve kendisine emrolunanı yaptı. İkinci mühürü Hasan aleyhisselam açtı ve kendisine emrolunanı yaptı. Sonra üçüncü mühürü Hüseyn aleyhisselam açtı ve onda şöyle yazdığını gördü: Savaş, öldür, sonunda öldürüleceksin. Kaviminle şehadet için çık. Onlar eğer seninle olurlarsa şehit sayılırlar. O da yazılanları uyguladı. Sonra onu Ali bin Hüseyn’e verdi. Sonra Ali bin Hüseyn dördüncü mühürü açtı. Ve onda şöyle yazıldığı gördü: İlim hicaba büründüğü için sus ve sessiz ol. Sonra mühürü Muhammed bin Ali’ye verdi. O, beşinci mühürü açtığında onda şöyle yazdığını gördü: Yüce Allah’ın kitabını tefsir et. Babanı tasdik et ve ilmini oğluna miras bırak, ümmete iyi davran. Korkulu ve güvenilir anlarda hakkı söyle. Allahtan başka kimseden korkma. O da bunu yaparak mührünü kendinden sonrakine teslim etti. Muaz bin Kesir der ki:

Ona şöyle arzettim: Ve sen o musun? Cevaben buyurdular: Sen ne yapacaksın ki bunu ey Muaz? Git benim bu sözümü başkalarına naklet. Evet o benim. Sonra bana on iki adın hepsini sayıp sustu. Dedim ki: Sonra kim?

Şöyle buyurdu: Artık yeter.”

---------- Post added 13.05.19 at 19:02 ----------

@Heartway eklemeyi unutmusm

__________________
Bilmek başka, bulmak başka, olmak daha başka.