Yaratan aslında, başlangıç durumlarında, insanlardan iki kat gizlenmiştir. Bu durumda,
kişi Yaratan’ın dünyadaki varlığının sonuçlarını görmez ve doğaya inanır. Tek gizlilik,
Yaratan’a yetersiz yakınlıktan dolayı kişinin başına gelen talihsizlikler durumudur. Bu
durumdaki insanlar bu talihsizliklerin Yaratan’ın yönetiminin olduğu kadar, kişisel
eylemlerinin sonucu olduğuna da inanırlar. Bu gizlilik, kişinin Üst Yönetimin varlığına
inandığı noktadadır.
Bu iki gizlilik Yaratan’a yaklaşmanın asıl çalışmasını oluşturur, çünkü Yaratan’ın
gizliliğinden dolayı iradenin özgürlüğü mümkün hale gelir. Kişi, Yaratan’ı her eylemde
görmeyi arzularken, O’na inançla yaklaştıkça, Yaratan Kendisini zaman içinde ifşa eder.
Bu durumda, kişi dünyanın yönetiminin tüm sebeplerini ve etkilerini açıkça görür ve bir
kez buna olan ihtiyacı ve inanılmaz faydalarını kavradı mı da egoizmi söküp atar. Doğal
olarak bu noktada, kişi geri dönemez çünkü cezayı önceden görür ve hisseder.
Arınmaya devam ederken, kişi Yaratan’a karşı mutlak sevgi seviyesini gerçekleştirir ve
dolayısıyla O’nun tam edinimini kazanır. Bu, her bireyin nihai amacıdır. İnsanları
kontrol eden ve dolduran tüm dünyalar ve güçler bu amaç için yaratılmışlardı.
Şöyle yazılmıştır, “Dünyanızı edinin ve onu hala hayattayken görün.” Karanlıktaki uzun
ve zorlu yolun ödülü budur, yani Yaratan’ın gizli olduğu ve Yaratan’ın arayışı içinde
dünyamızla manevi dünya arasındaki engeli ortadan kaldırmak adına doğaya ve
topluma meydan okumak için istek gücümüzü kullandığımız durumdur. Ne kadar çok
engel ve uzun mesafe kat etmemiz gerekirse edinilen karşılıklı sevgi hissi de o kadar
güçlüdür.
Kabala çalışmasında bu amacı sürekli gerçekleştirmeye çalışmalıdır çünkü ancak o
zaman başarılı olabiliriz. Aksi takdirde, bu çalışma bize karşı döner ve sadece
egoizmimizi büyütür. Bu yüzden Yaratan’dan uzak olanlarımız için Yaratan’ın
eylemlerini, düşüncelerini ve amaçlarını tanımlayan, Kabala çalışması bu kadar
önemlidir. O’nu daha iyi tanımamızı sağlar ve bu bilgi sayesinde O’nu sevmeye ve
arzulamaya ulaşırız. Hepimiz en uzak noktadan başlamamıza rağmen, herkes sevgi
seviyesini ve Yaratan’ın kesin edinimini tamamlamak zorundadır.
Bize gelmeden önce Kabala, Atzilut dünyasında yaratılışının seviyesinden itibaren bir
birini izleyen birçok sınırlamalardan geçmiştir. Ancak, özü sabittir ve değişmez.

Yaratılan varlıkların seviyesi ne kadar düşük ise, Kabala onlar için daha önemli hale
gelir, çünkü onlara, kendilerini içsel arzularla zapt olmuş bir bedenin engellerinden
kurtarmalarında yardım eder.
Dünyamızda, Kabala, Atzilut dünyası tarafından kontrol edilen, örtülerin (doğa, canlı
yaratılanlar, ve zaman) altına gizlenmiştir. Bu örtüler (kabuklar) ıstıraplarımızın
sebebidir çünkü yönetim sistemini gizlerler.
Örtüler (kabuklar) ve Beria, Yetzira, ve Assiya dünyaların gizlenmiş kısımlarına Kabala
denir ve dünyamızın kabuklarına da “ifşa edilmiş ilim” denir. Kişi, ne çalışıldığına
bakılmaksızın, Yetzira dünyasının kabuğuna girene dek, Kabala’nın gizlenmiş kısmı ile
uğraşır. Ancak, Yetzira dünyasına girdiği takdirde, kişi Kabala’yı ifşa eder ve Işık
anlamsız her şeyin yerini doldurur.
Dolayısıyla, kişi Kabala’yı bir gizemden öğrenmeye başlar ta ki o realiteye dönüşene
dek. Bu, Yaratan’ın Assiya dünyasındaki tek ve çift gizliliğine, Yetzira dünyasının açığa
çıkmasına, Beria dünyasında Yaratan sevgisinin edinilmesine ve Atzilut dünyasında tam
sevgi ile bütünleşmeye tekabül eder. Ari’nin kitabı, Hayat Ağacı, insanların Yaratan’ı
süreklilikle, acısızca ve güvenle edinmelerini sağlamak için yazılmıştı.