Zamanın başlangıcından beri insan türü varoluşun temel sorularının cevabını
aramaktadır: Ben kimim? Hayatımın anlamı nedir? Dünya neden vardır ve ölümden
sonra varolmaya devam edecek miyiz?
Her kişi sunulmuş olan bilgi kaynaklarından bu sorulara kendi cevabını bulmaya çalışır.
Hepimiz en güvenilir yaklaşımla dünyaya kendi bakış açımızı geliştiririz.
Hayatın anlamı hakkındaki soru günlük ıstıraplarımıza daha global bir memnuniyetsizlik
ekler. Ne için ıstırap çekiyorum? Gün be gün arzularımız geçici olarak doyurulsa bile bu
soru bizi memnun hissettirmez.
Amacımıza ulaşsak bile kısa zamanda tatminsizlik hissetmeye başlarız. Geri dönüp
baktığımızda, arzulanan nesneyi gerçekleştirmek için ne kadar zaman harcadığımızı,
ancak karşılığında ne kadar az haz aldığımızı görürüz.
Yukarıdaki soruların cevapları olmadığı için insanların arzuları eski inançlara dönüyor.
Meditasyon ve fiziksel ve psikolojik uygulamalar daha rahat hissetmemizi sağlarlar.
Ancak, bu sadece kendimizi unutma teşebbüsüdür, çünkü arzularımız doyurulmamıştır
ve hayatın anlamı hala muğlâktır. Bütün bu yöntemler bizi yatıştırır, hayatın amacı ve
ıstırabın anlamı sorusuna cevap sağladıklarından değil, sadece taleplerimizi azaltmaya
yardım ettikleri için.
Böylece, kısa zamanda gerçeğin göz ardı edilemeyeceğini keşfederiz. İnsanlık
durmadan varoluşunun mantıklı bir sebebini arıyor; insan türü binlerce yıldır doğanın
kanunlarını incelemiştir.
Modern bilim adamları, araştırmalarında ne kadar ilerlerlerse, dünyanın resminin daha da sisli ve karışık bir hal aldığını anlıyorlar. Modern bilim kitapları daha çok mistisizm
ve bilim romanlarına benziyorlar, ancak hayatın anlamı sorusuna bir cevap sağlamayı
başaramıyorlar.
Kabala ilmi, dünyayı incelemede kendi yöntemini sunar. Ve bize, evrenin gizli kalmış
kısmını hissetme yeteneğini geliştirmede yardım eder. Kabalistler bize kişisel
tecrübeleri üzerine temellenmiş bir teknikten bahsederler. Kitaplarında, evreni
incelemenin yöntemini öğretip, hayatın anlamı hakkındaki sorunun cevabını nasıl
alacağımızı gösterirler.