Bedene hapsedilmiş bu aciz ruhum öyle bir yorulduki dostum, ne dinlenmek fayda ediyor, ne uyumak. Her insanı kendim gibi bildiğimden mi yoruldum, yoksa sevgi arayışından mı yoruldum bilmiyorum? Fakat öyle bir yoruldum ki dostum, nefes almak bile ağır geliyor.
Çok güzel bir anlatım..Benimde ruhuma dokundunuz sanki..Sağolun.Var olun...