Abdullah bin Zeyd hazretleri anlattı:
Bir kış günü, karlar arasında yatan bir kimse gördüm. Uyuyordu ve yüzünde ter damlacıkları vardı. Uyandırarak sordum:
- Ey Âdemoğlu! Soğuk sana tesîr etmiyor mu?” Cevâbında:
- Allahü Teâlâ'nın muhabbetiyle olana soğuk tesîr etmez” dedi.
- Muhabbet nasıl olmalıdır?” dedim.
- Kişinin kendi yaptığı az hatâyı çok görmek. Allahü Teâlâ'dan gelen küçük bir ihsânı büyük görmek” diye cevap verdi.
- Bana nasihat eder misiniz?” diye sordum. Cevâbında:
- Bütün işlerini Allahü Teâlâ'nın rızâsı için yap ki, Allahü Teâlâ da senden râzı olsun.