Önce verdiklerini düşünsen varya oooo,insan başka şeyler istemeye utanırdı herhalde, belki ben işkembeden sallıyorumdur olsun, hakkını helal et.
Bi düşün nefes alabiliyormusun? şöyle düşün bir ormana gittin Kendi isteğinle arzunla derin bir nefes çektin içine, oradaki saflığı hissetin ve rahatladın.Ama bilki O nefesi sana nasip edenin nimetini hatırlamakta zorlanırsın yada hiç aklına gelmez Şükretmezsin,Hamd etmezsin. "Oh be dünya varmış dersin" çünkü sadece Dünyalık isteriz. Bu yüzden de bize sadece dünya nimetleri verilir.Ama Rabbinin değil, dünyanın sana verebilecekleri verilir.
Bir hikaye vardır...
Bir Allah dostu yeryüzünde 500yıl aralıksız ibadet eder ve göçer bu dünyadan,
Rabbim sorar, İbadetine göremi seni ödüllendireyim yoksa Rahmetimlemi ödüllendireyim?
Allah dostu , yaptığı 500 yıllık ibadete güverek ibadetinin karşılığını ister.
Rabbim senin yaptığın ibadet, sana verdiğim bir görme nimetine denk gelmez der.
Yani, Görebiliyor musun?
Nefes alabiliyor musun?
Uyuyabiliyor musun?, Uyanabiliyor musun? daha daha neler ...
Belki sende benim gibi şükretmeyi ve Hamd etmeyi , Rabbimin sevdiklerini sevmeyi ve hatırlamayı , sevdiği şeyleri yapmayı beceremiyorsundur.
Ben şöyle yapıyorum.Tek yarıtıcı var ve O benim Rabbim ve biliyorum ki gidilecek başka kapı yok. Ben Onun kapısın da bekliyorum ve bunun da bana verilmiş bir nimet olduğunu bilerek bekliyorum. Rabbim dilerse kapıyı açar...
Ben o kapının açılmasını Rabbimden isteyerek bekliyorum. Rabbim ne olursa olsun beni o kapıdan göndermesin. Açmıyor mu? Olsun. Ama Beni duyduğunu ve O kapıda beklediğimi bildiğini biliyorum. Rabbim en sevilmeye layık olan sonsuz Nur sahibidir.Rahman dır. Rahim dir.