Uyanış sürecinin ilk safhalarından geçen pek çok kişi dışsal amaçlarının ne olduğu konusunda kendinden emin değildir. Dünyayı motive eden şeyler artık onları motive etmez olur. Uygarlığımızın sapma halini çok net görenler olarak, etraflarındaki toplumdan bir tür yabancılaşma haline girerler. Bazıları iki dünya arasındaki sahipsiz bir bölgede yaşarlar. Artık egolarının itilimiyle yaşamayı bırakmışlardır ama yine de yükselen farkındalık henüz tam olarak yaşamlarına entegre olmamıştır. İçsel ve dışsal amaçları henüz daha birleşmemiştir.

Bu, içe dönmek adına kritik bir dönemdir… Kendinizi gözlemleyerek programladığınız düşüncelerinizin ve alışkanlığa bağlı duygusal reaksiyonlarınızın farkında olabilirsiniz. Kendine karşı dürüst olmaya çalışabilir, yanlış anlamalarınızı düzeltebilir, size hizmet eden ve etmeyen şeylerin farkına varma çalışmaları yapabilir, böylelikle enerji bedeninizi temizleyebilir ve gerçek varlığınızla uyumlanabilirsiniz. Yoga, meditasyon, saf yiyeceklerle beslenmeye çalışmak, doğal dünyayla bağlantı kurmak bu geçiş için çok faydalıdır ama en önemlisi kendinize karşı nazik olmak ve kendinize sürekli olarak, kanatlarınızı kullanmayı öğrenmekte olduğunuzu hatırlatmanızdır. Sabır ve şükür bu süreçte çok faydalı olacaktır.

En zoru da, sizde eksik bir şeyin olmadığını kabul etmektir; sizler şuurdan şuurdışına akabildiğiniz için samimiyetsiz biri değilsiniz, bu normal bir durum. Aynı zamanda ispat edecek veya ulaşılacak hiçbirşey de yoktur, bazen bu geçiş sizin sessiz olmanızı gerektirir, dışsal endişelerle dikkatinizi dağıtmamanızı ve iç bağlantınıza odaklanmanıza zaman harcamınızı gerektirir. Bu içsel çalışma en güzel çalışmadır çünkü ondan nihai kaderiniz ortaya çıkar ki o da “Kendini bilmek”tir. Kollektif şuurun yükseltilmesine bundan daha doğru bir katılım yoktur.