Türkçenin çok sert bir mizah anlayışı var dedi karşımdaki öğrenci. Ve sıralamaya başladı.

"Apayrı" bitişik yazılırken, "yan yana" ayrı yazılıyor.

Bazen bazan diyoruz. Bazan bazen.

İki sayısı üç harfli iken. Üç sayısı iki harfli.

Sizce bişey diye bişey var mı? Yoksa bir kural hatası mı?
El cevap: "Hayır kardeşim. Bişey diye bişey yoktur" ....

Müdür müdür müdür? Yoksa müdür müdür değil midir?

Şems güneş demek. Şemsiye "güneşlik" demek. Biz ise şemsiyeyi yağmurda kullanıyoruz.

Millet meclisi kürsüsünde "Buradaki milletvekillerinin yarısı hayvandır" diyen vekile sözünü geri al deyince
kürsüye çıkıp sözünü şöyle geri almıştır: "Buradaki milletvekillerinin yarısı hayvan değildir."

"Siz kimin adamısınız?" diye sorduğunuzda "ne adamı len. bana adam diyemezsin" cevabı almamız muhtemel. (burayı biraz değiştirdim. malum, siyaset yasak )

- abi, okulun duvarını yıkıyorlar.
- yıkıyorlar mı? yıkıyorlar mı?
- abi yıkıyorlar dedim ya işte.
- yauu kardeşim. Yıkmaktan mı yıkıyorlar, yıkamaktan mı yıkıyorlar? onu soruyorum.

Sizce?

İyi ki Çinli falan değiliz. Yoksa adımız "Kim" olurdu ve "Sen kimsin?" diye soranlara "evet ben Kimim" diye cevap verirdik.

Soru: "Sorun ne?" diye sorsalar. Sorumuzu mu soruyorlardır? Yoksa sorunumuzu mu?